همایون غنیزاده با در هم آمیختن فضای سورئال بر بستر فانتزی که در ذهن خیالپرداز شخصیت اصلی «مسخره باز» روی میدهد دنیای جدیدی را پیش روی مخاطب قرار دهد.
سوره سینما – ندا الماسیانطهرانی : اکران فیلم «مسخره باز» نخستین ساخته همایون غنی زاده کارگردان خلاق و موفق تئاتر کشوردر جشنواره سی و هفتم فیلم فجر سبب شد تا بخاطرمان بیاید که یکی از نقاط ضعف سینمای ایران کمبود فیلمهایی با فضای سورئال (فرا واقع گرا) است که وقتی این فضا با دغدغه های ذهنی یک عشق بازیگری سینما و تئاتر و علاقه مند به فیلم در بستری فانتزی در هم می آمیزد تبدیل می شود به یکی از فیلم های زیبا و بیاد ماندنی سینمای ایران.
دانش (با بازی صابر ابر) که به همراه شاپور (با نقش آفرینی بابک حمیدیان) در سلمانی کاظم آقا (که نقشش را علی نصیریان بازی میکند) یک حوان پرورشگاهی است که عاشق بازیگری در سینما و تئاتر است و علاقه مفرطی به این حوزه دارد. ذهن خیالپرداز دانش، علاقه اش به یک سوپر استار زن و فانتزی هایی که دارد سبب بروز اتفاقاتی برای او و همکارانش در سلمانی می شود. همایون غنی زاده که خود نویسندگی نخستین اثرش را نیز در کنار کارگردانی بر عهده داشته با در هم آمیختن فضای سوررئال بر بستر فانتزی که در ذهن خیالپرداز دانش روی میدهد دنیای جدیدی را پیش روی مخاطب قرار دهد. همه قصه فیلم از ابتدا تا انتها در سلمانی کاظم آقا می گذرد که ظاهرا در یکی از شهرهای ساحلی کشور قرار دارد. زمان فیلم نیز ظاهرا متعلق به دوران پهلوی است اما نشانه هایی که در قصه و ساختار می بینیم مشخص نمی کند که فیلم در دوره پهلوی است یا دوم و اساسا در کدام شهر این اتفاقات رخ می دهد و در واقع قصه بی زمان و مکان است که این نکته البته از مقتضیات فضای فراواقع گرا به شمار می رود. دلمشغولی های دانش شاید به نوعی علاقه دیوانه وار خالقش یعنی همایون غنی زاده به دنیای فیلم و سینما و تئاتر باشد و از همین رو طیف متنوعی از بخشهای کازابلانکا، هزاردستان، بیل را بکش، پاپیون و برخی دیگر از آثار شاخص تصویری ایران و جهان را شاهد هستیم و البته در کنار همه اینها وی تکضرب هایی را نیز از آخرین اثرش در تئاتر که با عنوان «می سی سی پی می میرد» و یکی از آثار شاخص و موفق تئاتر کشور بود که به فاصله کوتاهی دو بار بازتولید شد را به رخ مخطابان می کشد.