اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- ایدئولوژی ذهن را بازی میدهد و خود را به عنوان حقیقت معرفی میکند. این مورد را میتوان در “اوستالژی” اصطلاحی که ترکیبی از دو کلمه آلمانی اوستیا (شرق) و نوستالژی است در دوره زمامداری حکومت سوسیالیستی “جمهوری دموکراتیک آلمان” مشاهده کرد. آن پدیده را میشود در فیلم “خداحافظ لنین” ساخته سال ۲۰۰۳ تماشا کرد. آن فیلم مرد جوانی “آلکساندر کرنر” را نشان میدهد که باید تلاش کند تا مادر (کریستین) شکنندهاش که پیش با مشاهده صحنه بازداشت او دچار حمله قلبی شده بود نفهمد که آلمان شرقی دیگر وجود ندارد، زیرا مادر چنان غرق لفاظیهای رژیم جمهوری دموکراتیک آلمان شده بود که اگر متوجه میشد دیگر خبری از حاکمیت کمونیسم در آلمان نیست دچار تروما (روان زخم) میشد.
آن فیلم نشان دهنده یک مشکل روانی در سازگاری با تغییراتی بود که پس از بهبودی فرد از کما در اطرافش رخ داده است. مانند نقش مادر در آن فیلم، شهروندان سابق جمهوری دموکراتیک آلمان توسط دولت شان شستشوی مغزی داده شده بودند تا باور کنند که سوسیالیسم پاسخی واقعی به سرمایه داری در غرب است.