زود خوابیدن و زود بیدار شدن برای نسلهای گوناگون الگوی یک زندگی سالم بود و هرگونه انحراف از آن اغلب ناسالم تلقی میشد، اما دانشمندان کشف کردهاند کسی که سحرخیز باشد و صبح زود از خواب بیدار شود و روز را با انرژی آغاز کند یا یک شبزندهدار که به طور طبیعی تا دیروقت بیدار میماند و دیرتر از خواب بیدار میشود، کاری فراتر از انتخاب سبک زندگی انجام میدهد. این الگو نشاندهنده ترجیح طبیعی بدن برای زمانبندی چرخههای خواب و بیداری در یک روز ۲۴ ساعته است.
این پژوهش که روی گروهی از زنان سالم ساکن اوکلند در نیوزیلند انجام شد، نشان داد که افراد شب زندهدار در مقایسه با افراد سحرخیز، مقدار کمتری غذاهای غنی از انرژی و مواد مغذی مصرف میکنند. دریافت کالری بیشتر هنگام عصر با افزایش درصد چربی بدن و خطر چاقی مرتبط بود. از آنجا که بیشتر شب زندهداران صبحها غذای بسیار کمی میخوردند و بخش زیادی از غذای خود را اواخر شب مصرف میکردند، معمولاً شاخص توده بدنی و درصد چربی بدن بالاتری نسبت به سحرخیزان داشتند.