آیا هر نویسندهای این قابلیت را دارد که یک کارگردان شود و یا هر کارگردانی میتواند نویسنده خوبی هم باشد؟ نویسندگی و کارگردانی دو مدیوم متفاوت از یکدیگر هستند. در بحث فیلمنامه، ایدهی داستان نقش اساسی ایفا میکند و خلاقیت نویسنده در شکلگیری این ایده میتواند آغاز یک اثر خوب باشد. اما در کارگردانی اوضاع کاملا متفاوت است. ایدهی داستان و موضوع فیلم تنها بخش کوچکی از شکلگیری فرم اثر است و چگونگیِ به تصویر کشیدن ایده و موضوع در قاب تصویر میتواند اثر یک کارگردان را ارزشمند و یا بیارزش کند. بسیاری از ایدههای خوب در تاریخ سینما وجود دارد که با یک کارگردانی بد نابود شده و بسیاری از فیلمنامههای ضعیف و یا متوسط با نبوغ کارگردان به شاهکارهای سینمایی تبدیل شدهاند. بنابراین ایده در سینما و بهطور کلی در تمامی مدیومهای هنری، تاثیری در شکلگیری فرم اثر ندارند و یک اثر سینمایی را به هیچ وجه نمیتوان صرفا به دلیل ایده خوب فیلم ستایش کرد و از آن به عنوان اثری ارزشمندی نام برد. مقدمه فوق به این دلیل عنوان شد که بررسی گردد چرا فیلم Voicemails for Isabelle به نویسندگی، کارگردانی و بازیگری لیه مککندریک تا این حد در خلق ایده موفق و در اجرا ضعیف عمل میکند؟