دلالان عشق و دلبستگان سرمایهداری
فیلم Materialists، درام عاشقانهای به کارگردانی «سلین سونگ» که پس از نخستین اثر تحسینشدهاش یعنی Past Lives فرا رسیده, صحنهای درخشان دارد که هیچچیز عاشقانهای در آن رخ نمیدهد. هرچند پای احساسات عاشقانه، یا بهعبارتی فقدان آنها، در میان است. لوسی (با بازی داکوتا جانسون) که دلال ازدواج برای ثروتمندترین و ناامیدترین مجردهای نیویورک است، در مراسم باشکوه ازدواج شارلوت شرکت کرده؛ زنی که از مشتریان لوسی بوده و او برایش شریک زندگی پیدا کرده. یا دستکم چنین میپنداشته. ناگهان لوسی را پشت صحنه فرا میخوانند و او شارلوت را در اتاقش، غرق در لباس عروسی، مبهوت و پریشان مییابد. عروس احساس شرم میکند از اینکه با وجود استقلال و موفقیتش، تسلیم ماشین سنتی و محافظهکار ازدواج شده است.
لوسی، آرام و خونسرد، به او اطمینان میدهد که مجبور نیست کاری را برخلاف میلش انجام دهد. سپس با لحنی صادقانه میپرسد چه چیزی باعث شد اصلاً به این مرد دل ببندد؟ و شارلوت اعتراف میکند: این مرد که بیاندازه موفق و ثروتمند است، باعث حسادت خواهرش میشود؛ خواهری که با مردی کمدرآمدتر ازدواج کرده. لوسی، همچون رواندرمانی کارآزموده، فوراً زیر متن این حرف را درمییابد: «اون باعث میشه احساس باارزش بودن کنی.»