نقد فیلم Final Destination: Bloodlines؛ همان جوک همیشگی

«می‌دانم مرگ برای انسان‌ها هزار درِ گوناگون دارد تا صحنه را ترک کنند»، این را دوشسِ مالفی در شاهکار جان وبستر گفت. «فقط هزار تا؟»، سازندگان مجموعه بامزه Final Destination حدود چهارصد سال بعد پاسخ دادند. با نقد فیلم Final Destination: Bloodlines همراه ویجیاتو باشید.

«وقتی با مرگ بازی می‌کنی، اوضاع به‌هم می‌ریزه»

«می‌دانم مرگ برای انسان‌ها هزار درِ گوناگون دارد تا صحنه را ترک کنند»، این را دوشسِ مالفی در شاهکار جان وبستر گفت. «فقط هزار تا؟»، سازندگان مجموعه بامزه Final Destination حدود چهارصد سال بعد پاسخ دادند. با نقد فیلم Final Destination: Bloodlines همراه ویجیاتو باشید.

خلاقیتی که از اولین فیلم در سال ۲۰۰۰ تا امروز صرف کشتن بی‌پایان شخصیت‌ها شده، سرگرم‌کننده است. شوخی تکرارشونده همان است: گروهی از مرگ حتمی نجات می‌یابند، اما مرگ طلبش را می‌خواهد. و یکی‌یکی به شکلی مضحک و پرزرق‌وبرق می‌میرند؛ انگار طراحی‌های «ویلیام هیث رابینسون» جان گرفته یا کسی بازی قدیمی «تله‌موش» را واقعاً اجرا کرده. توپ بولینگ نردبان را می‌اندازد، نردبان تخته‌ای را بالا می‌فرستد که آن‌سوترش یک چاقوی قصابی درست همان‌جا افتاده. و الی آخر.

منبع  : ویجیاتو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *