نقد فیلم حافظه؛ موهبت فراموشی

میشل فرانکو فیلمساز مکزیکی است که به خاطر درام‌های پیچیده، دردناک و کنترل‌شده‌اش که اغلب در صحنه‌های ثابت و استاتیک نمایش داده می‌شوند شهرت دارد. او به تازگی یکی دیگر از فیلم‌های پرچالش، دردناک و پیچیده خود را ساخته است. فیلمی که بازیگر نقش اصلی‌اش پیتر سارسگارد در جشنواره ونیز 2023 جایزه ولپی بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. این فیلم درباره سواستفاده جنسی، خشونت، بهبودی و قدرت دوستی است، اما همانطور که از عنوان فیلم مشهود است به مساله حافظه و چگونگی انباشته شدن آن در طول زندگی برای شکل دادن به یک هویت می‌پردازد. حافظه تکیه گاه نامشخصی است که در ناخودآگاه ما وجود دارد، اما مانند وزنه‌ی سنگینی بالای سرمان می‌تواند ما را کاملا نابود کند. جدا از هر چیز دیگری، حافظه لزوما حقیقت نیست، بنابراین تلاش برای انکار آن هم لزوما دروغ یا توهم نیست. در ادامه با نقد فیلم «حافظه» همراه باشید.

میشل فرانکو فیلمساز مکزیکی است که به خاطر درام‌های پیچیده، دردناک و کنترل‌شده‌اش که اغلب در صحنه‌های ثابت و استاتیک نمایش داده می‌شوند شهرت دارد. او به تازگی یکی دیگر از فیلم‌های پرچالش، دردناک و پیچیده خود را ساخته است. فیلمی که بازیگر نقش اصلی‌اش پیتر سارسگارد در جشنواره ونیز 2023 جایزه ولپی بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. این فیلم درباره سواستفاده جنسی، خشونت، بهبودی و قدرت دوستی است، اما همانطور که از عنوان فیلم مشهود است به مساله حافظه و چگونگی انباشته شدن آن در طول زندگی برای شکل دادن به یک هویت می‌پردازد. حافظه تکیه گاه نامشخصی است که در ناخودآگاه ما وجود دارد، اما مانند وزنه‌ی سنگینی بالای سرمان می‌تواند ما را کاملا نابود کند. جدا از هر چیز دیگری، حافظه لزوما حقیقت نیست، بنابراین تلاش برای انکار آن هم لزوما دروغ یا توهم نیست. در ادامه با نقد فیلم «حافظه» همراه باشید.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *