تا به حال شده با بنایی باشکوه و چشمنواز روبهرو شوید که سراپا تجمل و دقت است، اما وقتی قدم به درونش میگذارید، راهروها گیجکننده و اقامتگاهها بیروح از کار درآمده باشند؟ سریال تازه و پر سر و صدای نتفلیکس، «قصر شرقی» (The East Palace) دقیقاً چنین حسی را منتقل میکند. در نگاه نخست، با یک حماسه فراطبیعی باشکوه طرف هستیم که بودجه ساخت بالای آن از فرسنگها دورتر به چشم میآید، اما در عمل با روایتی روبهرو میشویم که در هزارتوی اسطورهپردازیهای خود گم شده و وزن عاطفیاش را از دست میدهد. این سریال که حاصل همکاری دوباره نویسندگان آثاری چون The Guest و Bulgasal: Immortal Souls است، سعی دارد چندین ژانر را با هم درآمیزد و معجونی از درام تاریخی، وحشت و فانتزی بسازد؛ درست مثل اینکه Kingdom، The Guest و یک درام تاریخی سنتی (Sageuk) همزمان در یک عمارت جنزده ساکن شده باشند. معجونی که متأسفانه طعم نهایی چندان دلچسبی ندارد.