آموزش از دیرباز بعنوان ستون فقرات پیشرفت اجتماعی، مسیری به سوی نوآوری و محرک رشد اقتصادی در نظر گرفته شده است، با این حال، در سال ۲۰۲۵، اساس سیستم آموزشی زیر سوال رفته زیرا با شتاب سریع فناوری و هوش مصنوعی دنیای کار متحول شده است. گسست بین آنچه در کلاس‌های درس تدریس مy”>آینده، اکنون است!

آموزش و پرورش زیربنای پیشرفت است، اما اگر این پایه در گذشته گیر کند، نمی‌تواند از خواسته های آینده حمایت کند. وضعیت آموزش در سال ۲۰۲۵ و پس از آن زنگ خطری برای همه ماست. این دعوتی است برای بازاندیشی، اختراع مجدد و منقطع کردن نه فقط بعنوان نهادها، بلکه خودمان بعنوان افراد.

آینده کار مستلزم نوع جدیدی از کارمند است، کارمندی که کنجکاو، سازگار و از پذیرش تغییرات نترسد

آینده آموزش به تمایل ما برای برهم زدن وضعیت موجود بستگی دارد. زمان آن فرا رسیده است که درباره آنچه می‌آموزیم، نحوه تدریس و چرایی آموزش آن تجدیدنظر کنیم. هدف نباید صرفا آماده‌سازی دانشجویان برای مشاغل موجود باشد، بلکه باید ذهنیت یادگیری مادام‌العمر، کنجکاوی و سازگاری را القا کند. موج و سرعت اختلالات تکنولوژیک منتظر ما نیست که به عقب برسیم بلکه آینده، اکنون است! ما باید اکنون اقدام کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که آموزش به جای اینکه مانعی برای پیشرفت باشد، به کاتالیزور برای پیشرفت تبدیل شود.