اقدام دانشجویی تسخیر سفارت آمریکا در 13 آبان 58 تحولی عظیم برای کشور ایران، ملت ایران، دانشجویان پیرو خط امام و انقلاب پدید آورد که هنوز بحث آن میان محافل سیاسی و حتی جمعهای عامیانه غیرسیاسی داغ است و برداشتهای بسیار متفاوتی از آن وجود دارد. محمد ابراهیم اصغرزاده آن زمان دانشجویی انقلابی بود و مدتی نیز به علت فعالیتهایش در زندان کمیته مشترک به سر برده بود و اقدام سیاسیانقلابی برای او و همفکرانش یک دغدغه اساسی به حساب میآمد. تسخیرسفارت آن چنان عظیم بود که دانشجویان را از یک انقلابی ساده به قهرمان تودهها و حرکتشان به انقلابی دیگر تبدیل شد. در گفتوشنودهای دانشجویان در سالهای بعد از تسخیر سفارت این نکته روشن است که هیچکدام تصوری از طولانیشدن تسخیر به مدت 444 روز نداشتند و این اقدام از بطن یک نگرانی تاریخی برخاسته بود.
اما تسخیر لانه جاسوسی آمریکا به تعبیر عدهای، منجر به سرنگونی و استعفای دولت موقت مهندس بازرگان شد. در رابطه با علل و عوامل تسخیر سفارت با محمدابراهیم اصغرزاده، رهبر دانشجویان پیرو خط امام، مؤسس دفتر تحکیم وحدت، عضو شورای سردبیری روزنامه سلام، معاون وزیر ارشاد در دهه 60، مسئول حفاظت نهاد ریاست جمهوری در سال 1360، عضو شورای سردبیری روزنامه کیهان در سال 60، نماینده مجلس سوم از تهران، عضو هیئت رئیسه شورای شهر اول تهران، دبیرکل سابق حزب همبستگی و دبیرکل فعلی انجمن اسلامی مهندسان گفتوگو کردیم. او اکنون در 65 سالگی و گذشت 41 سال از تسخیر سفارت آمریکا از نسلی سخن میگوید که تنها راه مبارزه با سلطه آمریکا بر جهان را مبارزهای رودررو و فارغ از روابط مرسوم دیپلماتیک میدانست و میگوید: «تسخیر سفارت آمریکا در آن زمان منجر به تحقیر آمریکا شد که به دلیل قدرت اول اقتصادی و نظامی جهان به اقصی نقاط لشکرکشی میکرد، کودتا میکرد و حکومتها را تغییر میداد. بمباران سانتی متر به سانتی متر ویتنام و دستداشتن در تمامی توطئههای کوچک و بزرگ علیه حرکتهای آزادیخواه و جنبشهای رهاییبخش ذهن و روح همنسلیهای من را از هرچه مبارزه پارلمانتاریستی و ابزار دیپلماتیک بود بیزار کرده بود. اشغال سفارت معلول بود و ریشه در سلطه طلبی و مناسبات غلط و نامتعارف آمریکاییها پس از کودتای 28 مرداد 32 داشت. از نظر بسیاری مردم ایران آن زمان نمیشد احتمال توطئه در تشویق و ترغیب بقایای رژیم شاه برای سازماندهی مجدد را نادیده گرفت. زمانی آمریکا نقش ژاندارمی منطقه را به شاه اعطا کرد. ایران سالها در مدار جاذبه آمریکا و کاملا وابسته به آن بود. بهیاد بیاوریم رئیسجمهور وقت آمریکا، درست وقتی طوفان قهر مردم داشت دودمان سلطنت را درهم میپیچید، علنی ایران را «جزیره ثبات در پرتلاطمترین منطقه دنیا» نامید و ضمن ابراز رضایت از شاه اعلام کرد در جهان، هیچ کشوری وجود ندارد که در برنامهریزی امنیت نظامی متقابل و مسائل منطقهای مشترک، به اندازه ایران به ما نزدیک باشد.» مشروح گفتوگو با ابراهیم اصغرزاده را در ویژه نامه یادآور میخوانید.