گروه اندیشه: بهاءالدین خرمشاهی، قرآنپژوه، حافظپژوه و عضو پیشکسوت فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در گفتوگویی که مریم آموسا در روزنامه اطلاعات با او انجام داده، صمیمانه به تشریح آخرین وضعیت جسمانی و فعالیتهای علمی خود میپردازد. او از تدوین مجموعه عظیم بیستجلدی مشتمل بر بیش از ۱۵۰۰ مقاله علمی با همکاری پسرش خبر میدهد؛ گنجینهای ارزشمند که حاصل هشت ماه تلاش مستمر روزانه است. خرمشاهی با مرور خاطرات سه دهه حضور در فرهنگستان، اهدای کتابخانه شخصی هشتاد سالهاش را گامی برای حفظ میراث فرهنگی ایران در دسترس پژوهشگران میداند. خرمشاهی ضمن تبیین اهمیت «فرهنگ املایی خط فارسی»، به نقد سرقتهای ادبی پرداخته و بر لزوم امانتداری علمی تأکید میکند. او همچنین ماجرای جالب رها کردن رشته پزشکی و اعتراض تندش به پرسشهای بیهوده کنکور ادبیات سال ۱۳۵۰ را روایت کرده و در نهایت با تمرکز ظپژوهی دو محور اصلی زندگی علمی من بودهاند. در این دو حوزه دهها کتاب و بیش از ۵۰۰ مقاله نوشته و دانشنامههایی نیز منتشر کردهام. از نظر جسمانی نیرومند نبودم، اما عشق فراوانی به کار داشتم. نزدیک به ۳۰ سال، بسیاری از شبها از پس از نماز مغرب تا صبح کار میکردم.
در میان ترجمههای فارسی قرآن، کدام ترجمه را بیشتر میپسندید؟
-کتابی با عنوان «بررسی انتقادی ترجمههای فارسی امروزین قرآن کریم» نوشتهام که در آن حدود ۶۰ مورد ترجمه را بررسی کردهام. نخستین نمونه، ترجمه بصیرالملک شیبانی و از نمونههای متأخر، ترجمه دکتر غلامعلی حداد عادل و ترجمه استاد سیدعلی موسوی گرمارودی است. افتخار داشتهام این دو ترجمه و چند ترجمه دیگر را ویرایش کنم. در میان ترجمههای موجود، ترجمه استاد موسوی گرمارودی را بسیار میپسندم. او شاعر توانایی است و نثر فارسی را بهخوبی میشناسد. همین توانایی ادبی موجب شده است ترجمهاش از نظر زبان، فصاحت و انتقال ظرافتهای متن، جایگاه برجستهای داشته باشد.
۲۱۶۲۱۶