۲۹ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۴:۰۰
انکار قدرت مردم و میدان؛
در بزنگاه تثبیت پیروزی نظامی، جریان «ناچارها» با بزرگنمایی ضعفها، انکار ظرفیت مردم و نیروهای مسلح و ترساندن از تنگه هرمز، نسخهای برای عقبنشینی میپیچد؛ نسخهای که منتقدان آن را نه صلحطلبی، بلکه همصدایی با تصویر ایرانِ ضعیف میدانند.
به گزارش صراط نیوز به نقل از عصر ایرانیان، درست زمانی که نیازمند «ابتکار» هستیم تا بتوانیم دشمن شکست خورده در صحنه نظامی را به عقب برانیم و پیروزی نظامی را در سطح سیاسی تبدیل به دستآورد و تثبیت کنیم، صداهایی شنیده میشود که جوهره حرفشان این است: «ناچاریم و باید بدیم بره.»
این صداها همه از یک جنس هستند هرچند که از چهرههای متفاوت شنیده میشود. این صداها مدام از ضعفها میگویند و مشکلات را پیش چشم میآورند. البته در این کار هم صداقت و دقت لازم را ندارند و معمولا با بزرگنمایی همراه است. یعنی اغراق میکنند تا حرفشان باور پذیر شود. ده درصد یک کارخانه آسیب دیده است، میگویند کل کارخانههای این حوزه از دست رفته است.