نان مردم زیر آجر وعده‌ها!

دولت سالانه ۱۵۰‌هزار‌میلیارد تومان یارانه نان می‌دهد، گندم ۲۵‌هزار تومانی را هزار تومان به نانوا می‌دهد تا نان ارزان به دست مردم برسد، اما نه نان ارزان است و نه کیفیتش قابل قبول

دولت سالانه ۱۵۰‌هزار‌میلیارد تومان یارانه نان می‌دهد، گندم ۲۵‌هزار تومانی را هزار تومان به نانوا می‌دهد تا نان ارزان به دست مردم برسد، اما نه نان ارزان است و نه کیفیتش قابل قبول

جوان آنلاین: نارضایتی مردم از قیمت و کیفیت نان موضوعی همیشگی شده است که ظاهراً پایانی هم ندارد. نانوایان سنتی دولتی و آزادپز به حال خود رها شده‌اند. دولت گندم ۲۵‌هزار تومانی را با نانوا هزار تومان محاسبه می‌کند تا نان ارزان با کیفیت به دست مردم برسد، اما در سایه رهاسازی نانوایان از سوی دولت و اتحادیه‌ها هیچ‌کس پاسخگو نیست. هر روز صف‌های مقابل نانوایی‌ها طولانی‌تر و کیفیت آن نیز بدتر می‌شود. از زمانی که قیمت مصوب نان در نیمه دوم سال گذشته تا ۶۰‌درصد گران شد، وضع بدتر هم شد. اکنون که در کمتر نانوایی‌ای نرخ مصوب دولتی رعایت می‌شود، هم نانوا ناراضی است و هم مشتریان. متأسفانه باوجود نسخه‌های مختلفی که دولت‌ها برای قوت غالب مردم پیچیده‌اند، هنوز قوت غالب مردم ساماندهی نشده و نتوانسته حداقل رضایت مردم را جلب کند. 

«نان» همچنان در جامعه ایرانی، نقشی محوری و سهم بالایی در سبد غذایی خانوار دارد. دولت همواره با تخصیص یارانه به آرد و نان تلاش کرده، قوت غالب مردم با قیمت ارزان در دسترس خانوار قرار گیرد، اما به دلایل مختلف این یارانه دولت حیف و میل می‌شود. سه دهه قبل اگر می‌خواستی نانی تهیه کنی باید حوالی ساعت ۵ صبح با چشمانی خواب‌آلود راهی نانوایی می‌شدی. اگر کمی خوش‌شانس بودی و سرعت قدم‌هایت بیشتر بود از یکی دو نفر جلو می‌زدی و می‌شدی نفر ۲۱-۲۰، البته نانوای محل از ۴ صبح خمیر خود را آماده کرده بود تا نان خمیر و نپخته دست مشتریان ندهد. اکنون بعد از ۳۰ سال نانوا ساعت ۶ یا ۶:۳۰ کرکره نانوایی را بالا می‌کشد و کم‌کم خمیر خود را آماده می‌کند. صبح دیر می‌آید، ظهر پخت نمی‌کند، عصر می‌گوید آرد نیست، همه شهروندان ایرانی در زندگی روزمره‌شان با انواع تخلفات نانوایان روبه‌رو شده‌اند. اجبار مشتری به خرید نان کنجدی، فروش انواع کالا‌ها مانند عسل و زعفران و محاسبه هزینه آن با کارتخوان نانینو، سوءاستفاده از حواس پرتی مشتری و محاسبه هزینه نان با دستگاه پوز بانکی همگی تخلفاتی است که نانوایان برای دریافت آرد سهمیه‌ای بیشتر مرتکب می‌شوند. 

به رغم اینکه در این سال‌ها تعداد نانوایان سنتی چندین برابر شده، اما صف‌های طویل نان همچنان وجود دارد. نانوایی‌ها پر شده از اعتراض به گران‌فروشی، کم‌فروشی، نان‌های بی‌کیفیت، کنجدفروشی بدون درخواست و کارتخوان‌هایی که قبض پرداخت ندارند. ظاهراً این نارضایتی‌های مردم و نانوایان تمامی ندارد. در این سال‌ها پرداخت یارانه نقدی و فروش نان با کارتخوان‌های هوشمند نیز چاره‌ساز نشده است، زیرا هم نرخ مصوب دولتی رعایت نمی‌شود و هم اینکه کیفیت به قدری پایین آمده که کیسه‌کیسه برکت خدا وارد کیسه زباله‌های نان خشکی می‌شود، حتی نان سنگک و تافتون که از قدیم به نداشتن دور ریز معروف بودند. 
مهر ۱۴۰۳ ستاد تنظیم بازار قیمت نان را افزایش داد تا به اعتراض‌های نانوا‌ها به سود کم‌شان به بهانه ثابت ماندن قیمت‌ها و افزایش هزینه‌ها پایان دهد. اکنون قیمت مصوب نان سنگک ساده ۵‌هزار تومان، بربری ساده با آرد نوع‌یک ۲‌هزارو ۵۰۰ تومان و بربری ساده با آرد نوع ۲، ۳‌هزارو ۵۰۰ تومان، نان لواش با آرد نوع‌یک ۷۰۰ تومان و لواش نوع‌۲، ۹۰۰تومان، نان سنتی تافتون با آرد نوع‌یک هزارو۲۶۰ تومان و نوع ۲، هزارو۵۰۰ تومان، نان ماشینی تافتون با آرد نوع‌یک ۸۵۰تومان و نوع‌۲، هزارو۲۰۰ تومان است، اما به گفته مردم کمتر نانوایی‌ای است که این نرخ‌ها را رعایت کند. 

بهانه‌جویی‌ها و عدم‌اصلاح کیفیت نان 

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *