به گزارش تابناک، در پی درج خبری مبنی بر اهانت به قبور شهدا در ملایر، فرزند یک شهید، دل نوشته ای خطاب به فردی که به قبور شهدا اهانت کرده بود، نگاشت و برای تابناک ارسال کرد، این نامه متفاوت را از نظر می گذرانید:
روز سوم فرودین امسال رفتم سر مزار پدر تا عید را مبارک کنم. کنار سنگ مزار که رسیدم یک لکه سیاه درست روی نام شهید پخش شده بود. آثار نارنجک دست ساز یا همان ترقه بود. از آن لکههایی که هر سال در روزهای آخر سال و آغاز عید نوروز روی دیوارها و تابلوهای بزرگراهها نقش میبندد و لابد نشان اعتراض و نارضایتی جوانهایی است که لابهلای هیجان و خوشیهای ترقهبازی در این ایام برای ابراز خشم به در و دیوار شهر نقش میبندد.
گاهی اثر آن را بر روی عکسها و نمادهای ملی و مذهبی مینشانند. اولش از غصه دلم فشرده شد و حس کردم کسی به عزیزترین یادگاریهایم دهنکجی کرده است، لگد زده. با خودم لحظه پرتاب نارنجک دستساز را تجسم کردم. حالت چهره و حس آن جوان را سعی کردم در ذهنم تصویر کنم. وقتی ترقه را کوبید به سنگ مزار شهید، زیر لب چه گفت؟ شاید چاشنی آن عصبانیتی که خالی کرده فحشی هم داده است. به چه کسی؟ به شهید؟