اقتصاد۲۴- در روزگاری که بوی باروت و صدای گشتزنی ناوها در آبهای خلیجفارس به بخشی از روزمرگی منطقه بدل شده، بار دیگر زمزمههایی از سواحل جنوبی برای دستاندازی به پارههای تن ایران شنیده میشود. اما حقیقت این است که جزایر سهگانه (تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی)، فراتر از صخرههایی در میان آب، ستونهای فقرات امنیت ملی و نماد تمامیت ارضی کشوری هستند که قرنهاست پاسداری از هرمز را بخشی از شناسنامه خود میداند. در شرایط جنگی فعلی، که حساسیتهای عمومی نسبت به تجزیه کشور و تحقیر ملی به اوج خود رسیده، بازخوانی پرونده این جزایر نه یک بحث تاریخی محض، بلکه یک ضرورت امنیتی برای بقای ایران است.
تجربه تاریخی نشان داده است که هرگاه ایران درگیر فشارهای خارجی یا تقابلهای نظامی بزرگ میشود، برخی بازیگران منطقهای با خطای محاسباتی، تصور میکنند زمان برای چانهزنی بر سر مرزهای ایران فرا رسیده است. اما واقعیت میدانی در شرایط کنونی نشاندهنده یک «بیداری ناسیونالیستی» عمیق در بطن جامعه ایران است. امروز، دفاع از جزایر سهگانه دیگر تنها وظیفه نیروهای مسلح نیست؛ بلکه به یک میثاق ملی تبدیل شده که لایههای مختلف اجتماعی را، فارغ از گرایشهای سیاسی، حول محور پرچم متحد کرده است.
در حالی که ائتلافهای غربی سعی دارند با استفاده از اهرم جنگ، ایران را در لاک دفاعی فرو ببرند، هوشیاری نسبت به تمامیت ارضی به بالاترین سطح خود رسیده است. مردم ایران به خوبی درک کردهاند که هرگونه عقبنشینی در ابوموسی یا تنبها، به معنای باز شدن درهای ورود به سناریوهای تجزیهطلبانهای است که دههها برای ایران طراحی شده است. از همین رو، پاسخ ایران به ادعاهای امارات در این برهه، نه با زبان دیپلماسی نرم، بلکه با زبان اقتدار سرزمینی است.