خبر درگذشت دکتر فریدون الهیاری استاد تمام تاریخ دانشگاه اصفهان و مدیرکل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان به یقین ضایعه بزرگی برای گروههای اجتماعی گوناگون از جامعه دانشگاهی و دوستداران و حامیان میراث فرهنگی تا کنشگران و فعالین سیاسی بود. در فاصله سالهای 87 تا 91 افتخار شاگردی او را در گروه تاریخ دانشگاه اصفهان داشتم و نه تنها من هرآنکس که حضور در محضر و کلاسش را درک کرده باشد شهادت میدهد، استادی تمام عیار و دانشوری کمنظیر بود.
دکتر الهیاری گذشته را در آیینه امروز تفسیر میکرد و در میانه تأملات جامعهشناسانهاش به تاریخ میکوشید از مرگ مفاهیم تاریخی که قدرت زایش و بازتعریف داشتند در زیر غبار فراموشی جلوگیری کند. به گمان او فهم تاریخ اجتماعی مردمان این سرزمین در چگونگی درک امروز ما از خود نقشی اساسی داشت. روایت او از تاریخ پیوندی ناگسستنی میان انسان ایرانی نشسته در دوران معاصر و انسان ایرانی تاریخی در عبور از سلسلهها و اعصار گوناگون میآفرید. تاریخ اجتماعی افقی بود که او در سپهر تفکر دانشجویانش میگشود و میکوشید آنان را به خود تاریخیشان معرفی کند. آن هنگام که روایتگر تاریخ مغولان و ایلخانان بود بازتاب اندیشه ایرانشهری ایران باستان را در حکومتداری آنان بازگو میکرد تا نشان دهد تاریخ ایران محصول یک پیوستگی مداوم است که هیچ هجوم و تاراجی نتوانست آن را تهی از ساحت اندیشگی کند.