یکی از بزرگ ترین مشکلات موجود در مدل آموزش سنتی این است که در این نوع آموزش فرض می شود که یک محدوده ی آموزشی خاصی برای همه مناسب می باشد. اما امروزه همه چیز تغییر نموده و به خوبی مشخص شده که یک چارچوب خاص برای همه جواب نمی دهد و اندازه ی خاصی برای آموزش وجود ندارد که بتوان آن را برای همه اعمال نمود.
در سطح پایه، 4 نوع یادگیری وجود دارد که عبارتند از یادگیری بصری، شنوایی، خواندنی، نوشتاری و حرکتی. هر یک از ما کم و بیش از تمام این سبک های آموزشی استفاده می کنیم اما معمولا برای هر فرد یکی از این سبک ها بر دیگری ارجحیت دارد لکن این موضوع برای افراد مختلف متفاوت است یعنی یک فرد ممکن است بیشتر از سبک یادگیری بصری استفاده کند و دیگری از سبک شنیداری..
یادگیرندگان بصری معمولا در محیطی که محرک های بصری بسیاری وجود دارد، همه چیز را به بهترین وجه ممکن فرا می گیرند. این افراد اغلب “خاطرات تصویری” بسیار قوی ای دارند، در واقع آن ها هنگامی که یک تصویر یا متن تصویری را مشاهده می کنند می توانند آن را برای مدت طولانی به ذهن بسپارند و در واقع هر چیزی که به صورت تصویر به آن ها نشان داده شود برای مدت ها در ذهنشان باقی خواهد ماند.