اقتصاد۲۴-همزمان با اعلام آمارهای خوشبینانه درباره شاخصهای کلان اقتصادی نظیر رشد اقتصادی و تورم، رسانههای حامی دولت نیز مدعی بهبود شرایط معیشتی مردم و افزایش سطح رفاه جامعه هستند. به طور مثال، یکی از رسانههای حامی دولت به نقل از یکی از خوانندگان خود مدعی شده که «در میدان خراسان در فروشگاههای زنجیرهای شهروندانی را میبینم که چرخهای فروشگاه را پر از جنس و کالا کرده و جلوی هر صندوق باید نزدیک به ۲۰ دقیقه معطل بشویم.» ضمن اینکه چنین رسانهای مدعی است که «سفرهای مردم در ایام تعطیل سال نشانه پولدار بودن آنهاست و… وقتی تصاویر و فیلم ازدحام خودروها و ترافیک قفل شده در جاده چالوس و دیگر جادههای شمال کشور را در ایام تعطیلی میبینیم به این مساله فکر میکنم که اگر مردم ما واقعا آن گونه که برخی مدعیاند فقیر هستند پس این گردش و تفریح رفتنشان با ماشینهای شخصی و با این حجم ترافیک چیست؟
سال گذشته نیز گزارشی تحت عنوان «مردم فقیر نیستند بلکه سطح توقعشان بالا رفته» منتشر شده بود. در این گزارش آمده بود که «. سطح رفاه اغلب اقشار جامعه به طرز ملموسی افزایش یافته است، اما به موازات افزایش سطح رفاه، توقعات اقتصادی جامعه نیز بالا رفته و آنچه امروزه بسیاری از مردم احساس میکنند، نه «فقر مطلق»، بلکه «فقر نسبی است که از مقایسه وضع فعلی با وضع ایدهآل حاصل میشود.».
اما سوالی مطرح میشود این است که شاخصهای رفاه در یک جامعه شامل چه مواردی میشود و آیا سطح رفاه مردم ایران افزایش پیدا کرده است؟ آن گونه که در رتبهبندی سالانه موسسه پژوهشی لگاتوم (Legatum Prosperity Index) آمده سطح رفاه کشورها در حوزه اقتصادی، فرصتهای کسب و کار، حکومتداری، آموزش، سلامت، امنیت و ایمنی، محیط زیست و آزادیهای فردی و سرمایههای اجتماعی سنجیده میشود که رتبه ایران از میان ۱۴۲ کشور این فهرست در سال ۲۰۲۳ به رتبه ۱۲۶ رسیده و ایران هماکنون جزو کشورهایی است که در قعر جدول قرار گرفته و باید گفت در سالهای اخیر افت بیشتری هم داشته است.