«جایگاه مکتب میرعماد در خوشنویسی» این پرسشی است که محمد شهبازی از استادان برجسته خوشنویسی با بیان نکاتی به آن میپردازد. شهبازی از سال 58 کار خوشنویسی را آغاز کرده و نزد اساتیدی چون استاد عباس حبیبی، استاد ابریشمکار، استاد اکبر ساعتچی، استاد امیرخانی و … مشق خوشنویسی کرده است. او نزدیک 20 سال است که با تغییر سبک از نستعلیق معاصر به شیوه صفویو بهخصوص سبک میرعماد، هنر خوشنویسی را پی میگیرد. مطالعات نظری فراوان شهبازی روی مکتب میرعماد به او این توانایی را میدهد تا درباره فرازوفرودهای خوشنویسی ایران بهخصوص دوره صفویه و مکتب میرعماد تحلیلهایی ارائه دهد.
شهبازی در خصوص تعریف مکتب میرعماد در خوشنویسی میگوید: «میرعماد خوشنویسی است که نزد اهل فن نیازی به معرفی ندارد. او شخصیتی مشهور در سطح بینالمللی است. برای شناخت میرعماد باید مقدمه کوتاهی درباره نستعلیق ارائه کرد تا جایگاه رفیع میرعماد هویدا شود.» او ادامه میدهد: «بهطورکلی نستعلیق کمی بیش از 500 سال سابقه دارد، یعنی از زمانی که میرعلی تبریزی با وضعکردن اصولی برای قطعهنویسی، نستعلیق را در قالب یک خط هنری که با آن قطعات خوشنویسی را میتوان ارائه کرد، به پیش برد. از آن زمان خوشنویسان بزرگی ظهور کردند؛ کسانی مانند جعفر بایسنقری، اظهر تبریزی و بعدازآن سلطانعلی مشهدی و سپس میرعلی هروی، باباشاه اصفهانی و شاه محمود نیشابوری که هرکدام سهم عمدهای در پیشبرد خوشنویسی تا قبل از دوره صفویه و اوایل آن داشتند.»