٠٥ آبان ١٣٩٣
بازی سازی که از زیرشاخه های صنعت و سرگرمی است، جزو یکی از چهار صنعت دنیا به شمار می رود. صنعتی که روز به زور بر تعداد مخاطبانش افزوده و حیطه اش گسترده تر می شود. صنعتی که امروزه پا به پای هالیوود پیشرفته و حتی گه گاهی از آن پیشی می گیرد.از چنین صنعت پردرامد و فراگیری که این روزها یک سرگرمی صرف به ابزاری برای نمایش احساس، بازخوانی تاریخ و انتقال فرهنگ تبدیل شده، نمی توان به ساده گی چشم پوشی کرد یا نسبت به آن بی تفاوت بود.
این نابه سامانی در سال 1386 تا زمان تاسیس بنیاد ملی بازی های رایانه ای ادامه پیدا کرد. با تاسیس و برپایی بنیاد به تدریج زمزمه هی قانون مندی و ساختارمند شدن بازی های رایانه ای در داخل کشور پیدا شد. رفته رفته بازار دخلی سمت و سویی پیدا کرد. بازی سازها حمایت گردیدند و روزنه امیدی روشن گشت.
اگر سالیان اولیه تاسیس بنیاد ملی بازی های رایانه ای را«دوره گذار» بنامیم، بهنر می توانیم به توصیف گذشته و نحوا پیوند آن به آینده صجبت کنیم .در دوره گذار، عناوین درخور توجهی عرضه شدند. شاید که هنوز هم نمی توانستند آن طور که باید و شاید به رقابت به بازی های روز خارجی بپردازند ، اما با ای وجود، به خوبی پیشرفت هایی را هم در عرصه داستان سرایی و به خصوص زمینه های فنی مثل گرافیک، طراحی شخصیت و گیم پلی شاهد بودیم. بازی هایی نظیر شمشیر نادر و عصر پهلوانان ز قبیل این بازی ها هستند.