وزارت راه و شهرسازی طرح اقدام ملی را با هدف خانهدار کردن اقشار کم درآمد آغاز کرده است. این درحالیست که شیوۀ اتخاذی وزارت راه برای ساخت در این طرح این هدف را تامین نکرده و وزارت راه باید شیوۀهای موفق ساخت مسکن نظیر تام فاز را جایگزین شیوۀ مشارکتی کند.
وزارت راه و شهرسازی طرح اقدام ملی را با هدف خانهدار کردن اقشار کم درآمد آغاز کرده است. این درحالیست که شیوۀ اتخاذی وزارت راه برای ساخت در این طرح این هدف را تامین نکرده و وزارت راه باید شیوۀهای موفق ساخت مسکن نظیر تام فاز را جایگزین شیوۀ مشارکتی کند.
مطابق جزئیات ارائه شده ۲۰۰ هزار واحد از ۴۰۰ هزار واحد مسکونی طرح اقدام ملی در شهرهای جدید و به شیوۀ مسکن مشارکتی ساخته خواهند شد. شیوۀ مشارکتی ساخت مسکن، سازکاری است که بر مبنای شراکت بین وزارت راه و شهرسازی و انبوهسازان بنا میشود. در این شیوۀ ساخت مسکن، انبوهسازان هزینه و عملیات ساخت را در زمینی که وزارت راه از محل زمینهای متعلق به بیت المال تامین کرده متقبل میشوند. پس از انجام عملیات ساخت و با توجه به آورده اولیه هربخش در قرارداد مشارکتی، مالکیت واحدهای تکمیل شده بین وزارت راه و انبوهسازان تقسیم خواهد شد.
همانطور که بیان شد در قراردادهای مشارکتی، نقش وزارت راه و شهرسازی و انبوهسازان مشخص شده است، اما مردم در پازل مسکن مشارکتی از ابتدا جایی ندارند.
در همین خصوص فرهاد بیضایی، کارشناس حوزه اقتصاد مسکن با اشاره به روند دشوار مهیا کردن حضور مردم در طرحهای تولید انبوه مسکن بیان کرد: «رساندن واحدهای مسکونی ساخته شده توسط وزارت راه و شهرسازی به دست اقشار هدف و کم درآمد، به عنوان یکی از سختترین مراحل تولید انبوه، نیازمند برنامهریزی دقیق است؛ بنابراین وزارت راه و شهرسازی در صورتیکه بخواهد مسکن را به دست اقشار هدف برساند باید از ابتدای طرح اقدام ملی، سازوکار مشخصی برای این امر تعبیه کند.