زیباترین جملات در وصف امام هشتم، اشعار، دلنوشته درباره امام رضا (ع) را در ادامه گردآوری کرده ایم.
سوی مشهد رفتم و عرض سلامم ای رضا
شاد شادم بار اول ز امامم ای رضا
کبوتر وار میآیم به آب و دانهای دل خوش
عطش دیده، ترک خورده، به سقا خانهای دل خوش
بـاز عنـایت شــده لـطـف خـدا
باز شــدم زائـــر کـوی رضــــا
رفـتم و دیدم کـه بـه چشمان تر
گــرد رواقــش هــمــه در الـتجا
بــه یــاد یـاران و عـزیـزان همه ی
در آســتــان او شـــدم در دعـــا
یا امام رضا آمدم تا برایت بگویم رازهاى بزرگ دلم را بر ضریحت دخیلى ببندم تا کنى چاره اى مشکلم را آمدم با دلى تنگ و خسته تا به پاى ضریحت بمیرم. یا که اى ضامن آهو از تو حاجتم را اجابت بگیرم.
ای غریب الغربا
ای آشنای غریب
دستت را میگذاری روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع میکند به جوانه زدن… سلام می
پادشاه کشور عشقی و من از این به بعد
میگذارم روی مشهد نام عشق آباد را
رو به روى جلال تو میایستم تا اشکهایم را قطره قطره در صحن حرمت جارى کنم.
دل من گمشده گر پیدا شد
واگر ازتپش افتاد دلم
“یا امام رضـــــــــــا” اگر بناست که
لطف کسی به ما برسد …. .
نخواه منت بیگانه بر سرم باشد….. .
باب الجواد…بارش باران… نگفتنی ست،
اذن دخول بر لب یاران، نگفتنی ست…
صدها هزار زائر و عاشق میان صحن،
عرض ادب به شاه خراسان… نگفتنی ست…
و، چون خواستى وداع کنى آن حضرت را پس بگو آنچه را که در وداع حضرت رسول صلى الله علیه و آله مى گفتى: لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ تَسْلیمى عَلَیْک (قرار ندهد خداوند این سلام را آخرین سلام من بر تو)
من غرق گناه آمده بودم به حضورت
مشمول عطایای تو گردیدم و رفتم
خوشم که جوهر عشق تو در سرشت من است
محبت تو همان خط سرنوشت من است
اللّهُــــــــمَ ارزُقنا
اینجاست که چشم هایت خود به خود میجوشند و دست هایت به طرف ضریح قد میکشند؛ گویی این غریب، تمام غربا را در آغوش مهربان خود کشیده است.
السلام علیک یا امام رضا
چه می شود که بیایم حرم به مهمانی…؟
وقتی به حرمت میروم، از دست صیاد روزگار آهو صفت میدوم و خود را به آغوشی میاندازم، مهربانتر از آغوش مادر و از آنجا بوی خدا میآید، بوی علی، بوی زهرا، بوی حسن و بوی سیب و بوی حبیبم حسین؛ که آنجا فرشته صفتی به جسم خالیم روحی تازه بخشد؛ که کوله بار دردهایم را لحظهای بر زمین بگذارم و نفسی تازه کنم.
من آمدم و قبر تو بوسیدم و رفتم
از روی ادب خاک تو بوئیدم و رفتم
کبوتران، به صف مینشینند تا یکى یکى رو به روى تو اداى احترام کنند. اى بیکرانه! کدام دریایى که کشتى نشستهگان عالم، در کنار تو پهلو میگیرند تا در لنگرگاه مهر تو، چند روزى آشیانه کنند؟
یا امام رضا جان
راهی سوی اقلیم بقا می طلبیم
در گوشهای ز صحن و سرا جا بده مرا
آیا دلم کم از دل آهو شکسته است؟
تا در دم مرگم تو به دیدار من آئی
من آمدم و قبر تو را دیدم و رفتم
پنجره دلمو رو به تو وا کردم
با دل شکسته یا رضا رضا کردم
گفتم اینجا تا مشهد چقدر راه است؟ گفت: آنقدر که بگویی: “السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع) “
بیا و زائرانت را که پرندگان بى بال و پر تو اند و به نوشیدن جرعهاى از نگاه تو دلخوشند، همچون کبوتران گنبدت پناهگاه باش.