سمیرا جعفری/ صبا؛ «بعد از پنج سال دوری از سینما، این نقش دوباره خون تازهای در رگهایم جاری کرد.» این جمله مارال فرجاد شاید بهترین نقطه ورود به گفتوگویی باشد که فراتر از یک فیلم و یک نقش میرود. «زندهشور» در ظاهر داستانی درباره مرگ، فقدان و بخشش است، اما در پسِ آن روایتی دیگر نیز شکل گرفته؛ روایت بازیگری که میان بیماری، شیمیدرمانی، دوری از وطن، مقابل دوربین ایستاده است. گاهی یک فیلم فقط بهانهای است برای روایت دوباره یک بازیگر. «زندهشور» برای مارال فرجاد از همان دست فیلمهاست؛ اثری که پس از مدتی دوری، او را با یکی از متفاوتترین نقشهای کارنامهاش به سینما بازگرداند و نامش را در فهرست مدعیان سیمرغ نشاند. در ادامه گفت و گوی صبا با این بازیگر را میخوانید
«زنده شور» آنقدر ویژگیهای خاص دارد که هر بازیگری را برای حضور در آن وسوسه میکند. می توانید از بین آنها به خاصترین ویژگی فیلم اشاره کنید؟