مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
فیلم «زندهشور» ساخته کاظم دانشی، در سطح ایده، یکی از جاهطلبانهترین تلاشهای سینمای اجتماعی معاصر ایران برای تبدیل یک مسئله حقوقی- اخلاقی به یک موقعیت دراماتیک فشرده است. پنج محکوم به اعدام، چند ساعت مانده به اجرای حکم، مأمورانی که باید قانون را اجرا کنند، خانوادههایی که در آستانه فروپاشیاند و شاکیانی که میانِ انتقام، عَدالت و بخشش سرگردانند؛ همهی عناصر لازم برای شکلگیری یک درامِ اخلاقی پُرتنش در اختیار فیلم قرار گرفته است. اما اهمیت «زندهشور» بیش از آنکه در موفقیت یا شکست نهایی آن خلاصه شود، در فاصلهای است که میانِ ایدهی بسیار قدرتمندِ فیلم و پرداختِ فیلمنامهای آن شکل گرفته است. «زندهشور» نمونه قابل تأملی از فیلمنامهای است که مسئلهای بزرگ برای طرح دارد، شخصیتهایی بالقوه جذاب در اختیار گرفته و یک موتور تعلیقِ مؤثر ساخته است، اما در مسیرِ گسترشِ جهانِ روایی خود، گاه تمرکز دراماتیک را از دست میدهد.
کاظم دانشی پس از علفزار سراغ موقعیتی بسته، بحرانی و ملتهب رفته است. شبی در زندان که قرار است چند حکم قصاص اجرا شود و در دل همین موقعیت، مفاهیمی چون عدالت، قانون، بخشش، احساسات، رضایت و میانجیگری به آزمون گذاشته شوند.
فیلم سینمایی بی بدن فیلمی جنایی است که از یک پرونده قضایی مهم الهام گرفته است. داستان فیلم با تغییراتی به یک پرونده معروف جنایی دهه ۹۰ اشاره دارد؛ پرونده قتل غزاله شکور به دست آرمان عبدالعالی که چندین بار تا مرحله اجرای حکم رفت و برگشت و یکی از پیچیدهترین پروندههای چند سال اخیر ایران بود که حاشیههایی هم در فضای مجازی داشت. فیلم با دستمایه قرار دادن این پرونده، سراغ شخصیتها میرود و ما را با ابعاد مختلف یک حکم آشنا میکند.