اقتصاد۲۴- «ما زعفرانیهایم و ونک برای ما پایین محسوب میشه». همین یک جمله از فریبا نادری بازیگر تلویزیون و سینما که در مقابل امیرحسین قیاسی نشسته، کافی بود تا موجی از واکنشها در فضای مجازی شکل بگیرد. برخی آن را طنز مخصوص نادری قلمداد کردند، برخی توهین و گروهی دیگر آن را بازتابی صادقانه از ذهنیتی دانستند که سالهاست در لایههای شهر تهران جریان دارد؛ یعنی آنجایی که محل سکونت، نمودی از جایگاه اقتصادی و اجتماعی و نمادی از تمایز میشود.
زعفرانیه در شمال تهران، در دامنههای البرز، جایی میان تجریش و ولنجک، از دیرباز بهعنوان یکی از مناطق مرفهنشین شناخته میشود. برجهای بلند با نمای سنگی، پنجرههای قدی و لابیهای مجللی که بیشتر به ورودی هتلهای لوکس پنج ستاره شباهت دارند، همه و همه بخشی از تصویری هستند که زعفرانیه را به ویترینی از سبک زندگی خاص تبدیل کردهاند.
آنچه از رصد آگهیهای فروش خانه در زعفرانیه به چشم میخورد این است که طراحی داخلی خانهها به اندازه نمای بیرونی اهمیت دارد؛ از آسانسورهای اختصاصی تا سالنهای سینمای اختصاصی و تراسهایی با چشمانداز کاخ سعدآباد، همه و همه با هدف ایجاد تجربهای متفاوت از زندگی شهری طراحی شده است.