اقتصاد۲۴- به طور معمول در اقتصاد، بازارها پیرو فرمول ساده و ازلی «عرضه و تقاضا» شکل میگیرند یعنی وقتی خریدار نباشد، قیمتها میشکنند و وقتی صف تقاضا طولانی شود، قیمتها بالا میروند. اما این روزها اگر به بازار مسکن ایران، بهویژه در پایتخت و شهرهای اقماری آن نگاه کنید، با یک پدیده شگفتانگیز و متناقض روبهرو میشوید؛ رکود تورمی شدید. در این وضعیت بازار در انجماد کامل به سر میبرد، دفاتر املاک خلوت است، حجم معاملات قطعی به شکل چشمگیری ریزش کرده و به بیانی ساده، خرید و فروشی انجام نمیشود؛ با این حال، نمودار قیمتها نه تنها پایین نمیآید، بلکه هر روز ارقام جدید و سرسامآوری را ثبت میکند.
این وضعیت به یک معمای بزرگ برای متقاضیان واقعی مسکن تبدیل شده است. چطور ممکن است بازاری که هیچ رمقی برای معامله ندارد، اینگونه قیمتها را بالا بکشد؟ پاسخ به این پرسش در گسل عمیقی نهفته است که میان واقعیتهای قدرت خرید مردم و انتظارات تورمی فروشندگان شکل گرفته است؛ گسلی که ریشه در سیاستهای کلان اقتصادی، نااطمینانیهای سیاسی و تغییر ابزارهای قیمتگذاری در عصر دیجیتال دارد.