بازیها درست بهمانند فیلمهای سینمایی میتوانند قهرمانمحور باشند یا کاملا برعکس، شخصیت اصلی داستان را از مرکز توجه دور نگه دارند. برای نمونه در برخی بازیهای Call of Duty، شما اغلب نقش دوربینی صامت را ایفا میکنید و قهرمانان داستان اساسا همراهان شما هستند. در Elden Ring که شخصیت قابل کنترل حرف نمیزند و ظاهرش را نیز خودتان شخصیسازی میکنید، طبیعی است که باسها و مکانها بیشتر بهیاد بمانند تا یک آواتار.
بازیهایی که از داستانهای با شخصیت اصلی پرداختشده و فعال در پیشبرد روایت برخوردار هستند، معمولا تحت عنوان آثار قهرمانمحور شناخته میشوند. این شخص اگر بهدرستی پرداخته شود، پتانسیل لازم را دارد که برای همیشه در یادها بماند، نماد یک مجموعه بازی شود و حتی کنسولی خاص را نمایندگی کند.