
به گزارش مجله خبری نگار، وسط شلوغی محله اودلاجان، حوالی چهارراه سیروس، دیدن تابلوی «گرمابه قبله» (حمام خانم) کم از نفس چاق کردن ندارد؛ نفسی که تا چاق شود سر را نیز از صدا و تصویر پر میکند: «حمومی آی حمومی طاس و دولیچهام رو بردن… خودتو چرکشور نکن…». در این وقت، صاحبان نفسهای چاقشده و سرهای پرصدا ۲ گروه میشوند؛ یک گروه آنها که نه وقت دارند و نه حوصله؛ پس تکلیفشان روشن است و بعد از کمی نفس چاق کردن دوباره راه میبرند وسط شلوغی و میروند پی کار و بارشان. میمانند آنهای دیگر که اتفاقا تکلیف آنها از گروه اول روشنتر است. شاید انگشتشمار باشند، ولی پرحوصلهاند؛ طوری که اغلب، سرشان درد میکند برای کشفهای یهویی؛ ماجراجوییهای غیرمنتظره و گردشگریهای ناگهانی تاریخ؛ از اینرو بیمعطلی داخل کوچه حمامقبله میشوند و با سرک کشیدن میخواهند از روزگار امروز و قصههای یکی از قدیمیترین حمامهای شهر خبر گیرند.
