٢٦ شهريور ١٣٩٦
اگر تا دیروز تولیدکننده نرمافزار حوزه فناوری اطلاعات نبوده و از اینکه میتوانیم محصولات خارجی را با شکستن قفلهایشان با کمترین هزینه دریافت کنیم خوشحال بودیم، امروز که تولیدکنندهایم و محصولات خود را در شرف دسترسی رایگان میبینیم، برای امنیت این تولیدات هم که شده باید دنبال پیوستن به قانون جهانی کپیرایت باشیم.
نبود مرکزی قانونی جهت حمایت از ایدهها یکی از آسیبهای حوزه تجارت الکترونیکی است. باید بتوان ایدههای نوین را ثبت کرد و کپیرایت آن را برای صاحبان ایده محفوظ نگاه داشت. این خلاء قانونی فرصتهای کمنظیری از کسبوکار را در بین کارآفرینان از بین برده است. شاید در نگاه اول نبود قانون کپی رایت به نفع مصرفکننده باشد، اینکه به راحتی پکیج نصب ویندوز را کپی کنیم و یا از کپی سیدی یا فیلم یک هنرمند و یا خواننده لذت ببریم، اما در مقیاس کلان اقتصادی دود آن به چشم کارآفرین و تولیدکننده داخلی خواهد رفت.
یکی از اشتباهات رایج در حوزه قوانین کپیرایت نگرش غیربومی به این نوع قوانین است. بسیاری از افراد تصور میکنند کپیرایت صرفا از قاچاق و تکثیر محصولات تولید خارج از کشور ممانعت میکند، در حالی که این مسئله تا حد زیادی به شرکتهای داخلی نیز ضربه میزند. این موضوع مدتهاست زمینه دلسردی بازیسازان داخلی را فراهم و مثل یک مانع ناپیدا، مسیر رشد و توسعه صنعت بازیسازی بومی را مسدود کرده است.