فرشی که روزگاری اشتغال روستایی را میبافت، حالا در انبار فراموشیها تا میخورد
در روستاهای اصفهان، هنوز هم صدای شانه بر تارهای دار قالی شنیده میشود؛ اما دیگر مثل گذشته طنین امید ندارد. فرش دستباف، این میراث هنری و ملی، سالهاست که زیر بار بیتوجهی، تحریم، و مهمتر از آن خودتحریمی، رنگباخته است.
به گزارش اصفهان زیبا؛ در روستاهای اصفهان، هنوز هم صدای شانه بر تارهای دار قالی شنیده میشود؛ اما دیگر مثل گذشته طنین امید ندارد. فرش دستباف، این میراث هنری و ملی، سالهاست که زیر بار بیتوجهی، تحریم، و مهمتر از آن خودتحریمی، رنگباخته است. علی شهبازی، رئیس اتحادیه فرش روستایی، با صدایی پر از دغدغه از حالوروز این هنر اصیل میگوید؛ از بافندههایی که فراموش شدهاند، از صادراتی که عملا تعطیل شده و از دخترانی که دار قالی را رها کردهاند و به مشاغل دیگری روی آوردهاند؛ فقط چون کرامتشان حفظ نشده است.