
کلماتی که باید سانسور شود اما همسرتان خیلی راحت آنها را در خانه و مقابل فرزندان به کار می برد.با این عادت او می خواهید چگونه برخورد کنید؟
عادی شدن شلختگی بیان و بی پروایی در استفاده از الفاظ رکیک در جامعه، پدیده خطرناکی است. روی صندلی واگن مترو نشسته اید. دختری گوشی حجیم تلفن همراهش را به گوش اش چسبانده و با کسی آن سوی خط صحبت می کند. از کلماتی که رد و بدل می شود می توان فهمید که رابطه ای عاطفی میان این طرف و آن سوی خط برقرار است اما واژه هایی که از زبان دختر شنیده می شود آن هم با صدای نسبتا بلند، شرم آور است. ناجورتر این که او این واژه ها را در کمال خونسردی و مثلا از سر عاشقی به طرف مقابل خود نثار می کند.
معضل شلختگی بیانی و رواج ولنگاری زبانی وقتی جدی تر می شود که پای خانواده ها و مخصوصا همسر و فرزند نیز به میان کشیده می شود. مرد یا زنی که در خانه از کلمات زشت و شرم آور استفاده می کند ناخوداگاه به فرزندان خود آموزش بددهنی و عدم کنترل تکانه و خشم را یاد می دهد. کودکانی که قرار است به جای الگوگیری صحیح از والدین خود و به ارث بردن زبان اصیل و زیبای فارسی به آیندگان، مشتی الفاظ زشت را یدک بکشند. این می شود که در مدارس می بینیم دوستان و همسالان به جای صدا زدن محترمانه یکدیگر از القاب نازیبا استفاده می کنند و حتی به کاربردن آن را مایه افتخار خود می دانند.
در دین ما توصیه شده که با الفاظ زیبا یکدکانه های شخصی تان ندارید ابتدا بهتر است این رفتار را در خود اصلاح کرده و سپس به فکر حذف این عادت در همسرتان باشید.
چرا بعضی ها کلمات رکیک را نشانه صمیمیت می دانند؟
رفت و آمدهای خانوادگی و دوستانه با افرادی که خود از الفاظ زشت استفاده می کنند به تکرار بد دهنی و عادت زشت در همسرتان کمک می کند. وقتی در جمع خانواده ای حتی برای شوخی و مزاح هم که شده از لغتی زشت استفاده می شود کم کم قبح آن کلمه از بین می رود و نه تنها بزرگان آن جمع بلکه کودکان هم از آن کلمه به عنوان یک هنجار یاد می کنند. پس تا جایی که امکان دارد رفت و آمدتان را با خانواده و دوستانی که به کار بردن لغات زشت را امری طبیعی می دانند کم کنید. یادمان باشد استفاده از کلمات رکیک به وجود ما شخصیت نمی بخشد، بلکه ما را در نظر دیگران فردی بی سواد و بی فرهنگ جلوه می دهد. گرچه برخی بر این باورند که ما اگر از این کلمات استفاده نکنیم با دوستان خود احساس صمیمیت نمی کنیم، اما مطمئنا این شیوه رفتاری به مرور زمان شخصیت مان را در نظر دیگران کوچک و حقیر جلوه خواهد داد.
تبیان
