«چشمهای شش عکاس اینجاست، شما بعد از ماهها، حضور آنها و آنچه روبهرویشان بوده را میبینید. آنها هم، به واسطه آنالوگبودن دوربینشان، تصاویری که ثبت کردهاند را با تأخیر دیدهاند و کنار شما میایستند. اینها همانی است که پیشاز شنیدن صدای شاتر و لحظه سیاهشدن همهچیز پیش چشم، میخواستند نگهش دارند؟ آنها هرگز در گذشته و به آن مکان برنخواهند گشت. آیا شما هم شاهدان این غافلگیری و گاهی افسوس هستید؟»این بخشی از استیتمنت نمایشگاه گروهی پراش است. نمایشگاهی که در نوع خودش میتواند جریان تازهای را در عرصه نمایشگاه عکس اصفهان رقم بزند.
جریان تازهای که عکس را مانند یک هنر معاصر میبیند و عکاس را از مشاهدهگر صرف به آرتیستی صاحب فردیت تبدیل میکند. گذر از گزاره ثبت واقعیت در عکاسی و رفتن به سمت جهانهای ذهنی و بعضا فلسفی در پروسه عکس کاری است که فاران پیرجمالی، امید حــسینی، شــیــما راســتــین، فــرهنگ عابدینزاده، زهرا مطلبی و پویان نبوینژاد ششعکاس جوان با همراهی زهرا جعفرپور کیوریتور نمایشگاه «پراش» به دنبال رسیدن به آن هستند. برای همراهشدن با حال و هوای نمایشگاه و اطلاع از جهان عکسها با زهرا جعفرپور کیوریتور نمایشگاه و شیما راستین یکی از عکاسان حاضر در نمایشگاه گفتوگو کردیم.