
با آمدن بهار و سبز شدن طبیعت، گیاهان خودرویی در دشت ها و کوههای گیلان رشد میکند که پایه اصلی خوراک های سنتی گیلان است. گینجا واش، تُرش واش، تُرش تره، پَلنگ مُشت، بوانجیر، وارنبو، خالی واش، چوچاق، بینه، گُلپر، خُرفه، خاک لِیفه، گزنه، خِنِش، کاکوتی و چُواش. این تنها نام برخی از سبزی های محلی گیلان است که به جز خواص دارویی، در پخت انواع خوراک ها و چاشنی های سفره های گیلان به کار می رود.
به گزارش مجله خبری تپور؛ زمین دوباره زنده می شود، گرمای خورشید، آرام آرام دانه های افتاده بر زمین را می رویاند. دشت ها سبز می شود و دست طبیعت، سفره ای می گستراند به وسعت خوراکهای سنتی گیلان.
