سازمان آمریکایی مؤسسه رسانه مستقل مینویسد: بریکس در تولید ناخالص داخلی از گروه ۷ پیشی گرفته و در حال کنار گذاشتن دلار آمریکاست. چین توانسته کشورهای دیگر را برای مقابله با تحریمهای آمریکا بسیج کند.
به گزارش جوان آنلاین به نقل از مشرق، چین سالهاست با طرحهای مختلف اقتصادی، مانند ابَرپروژهی کمربند و جاده، و اعطای مشوقهای مالی، مانند وامهای توسعه، کشورهای مختلف را از دایرهی نفوذ آمریکا خارج میکند. بخشی از این طرحها به صورت یکجانبه و برخی از آنها در قالب انجمنهای بینالمللی مانند «بریکس» و «سازمان همکاری شانگهای» اجرایی میشوند. با این حال، نتیجهی همهی آنها به چالش کشیدن سلطهی اقتصادی آمریکا بر جهان از طریق ابزارهایی مانند دلار است. موج دلارزدایی در روابط میان کشورهای مختلف که اخیراً شاهد آن هستیم نیز پیامد مستقیم سیاستهای پکن برای خنثیسازی نفوذ دلار به عنوان اهرم جنگ اقتصادی و تحریمهای یکجانبهی واشینگتن است. اخیراً شاهکار دیپلماتیک پکن در آشتی دادن ایران و عربستان نیز به فهرست پیروزیهای چین در مقابل آمریکا اضافه شده و افول جایگاه بینالمللی این کشور را بیشازپیش نمایان کرده است.
پایگاه اینترنتی سازمان آمریکایی «مؤسسهی رسانهی مستقل» اخیراً طی گزارشی در همین زمینه با عنوان «اقتصاد جهانی در حال تغییر است؛ مردم میدانند، اما رهبرانشان نه[۱]» (متن انگلیسی) به قلم «ریچاد وولف» اقتصاددان شناختهشدهی آمریکایی و استاد بازنشستهی دانشگاه ماساچوست، با مقایسهی آمارهای اقتصادی گروه ۷ و بریکس، و همچنین شاخصهای اقتصادی آمریکا و چین، توضیح میدهد که چگونه نظامهای تحت رهبری چین دارند جایگزین سازوکارهایی میشوند که حول محور آمریکا تشکیل شدهاند. آنچه در ادامه میخوانید ترجمهی گزارش مؤسسهی رسانهی مستقل است.
سال ۲۰۲۰ سالی بود که در آن تولید ناخالص داخلی کل گروه ۷ (آمریکا به علاوهی متحدانش) با تولید ناخالص داخلی کل گروه بریکس (چین به علاوهی متحدانش) برابر شد. از آن زمان تا کنون، اقتصادهای بریکس سریعتر از اقتصادهای گروه ۷ رشد کردهاند. اکنون [حدود] یکسوم از کل تولید جهان از کشورهای بریکس میآید، در حالی که گروه ۷ کمتر از ۳۰ درصد از تولید جهان را به خود اختصاص داده است. این تفاوت، فراتر از معنای نمادین آشکارش، پیامدهای واقعی سیاسی، فرهنگی، و اقتصادی دارد. حتی دعوت از زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، به هیروشیما [میزبان نشست اخیر گروه ۷] برای ایراد سخنرانی نیز نتوانست توجه اعضای گروه ۷ را از این موضوع مهم جهانی منحرف کند: چه کسی در اقتصاد جهان در حال رشد است؛ چه کسی رو به افول.