اقتصاد۲۴ – علی اصغر سعیدی، استاد جامعه شناسی اقتصادی دانشگاه تهران معتقد است «تکنوکرات نمیتواند هم تکنوکرات باشد و هم نظریه پرداز، یک تکنوکرات باید بروکراسی را برای جلو بردن برنامههایش نرم کند. افرادی که بیرون از دولت هستند باید دنبال ایدهپردازی باشند، نه اینکه تکنوکرات خودش ایدهپردازی کند، آن هم ایدههای اجرانشدنی در کوتاه مدت.» عباس آخوندی را میتوان چیزی دانست که سعیدی از آن انتقاد میکند؛ تکنوکراتی که دنبال ایده پردازی و نظریه سازی است.
اما آیا میتوان با یک دست، دو هندوانه را بلند کرد؟ یعنی عباس آخوندی میتواند به عنوان یک استثنا، هم تکنوکرات باشد هم نظریه پرداز؟ اما فارغ از این ماجرا، اگر همین امروز طرح مجلس برای اصلاح قانون انتخابات ریاست جمهوری تصویب شود، آخوندی در زمره کسانی است که از شاخصهای تعیین شده در این طرح برخوردار است، زیرا او (آنطور که ادعا میکند و در پایگاه اطلاع رسانی شخصی او نیز موجود است) دارای نظریههای فکری، ایدههای اقتصادی و برنامههای روشنی است، هرچند میتوان ایدههای او را یکسره رد کرد، اما اینکه در مقایسه با بسیاری از نامهای دیگر، دستکم آخوندی مکتوباتی دارد که میتوان رد کرد، در میان سیاستمداران ایرانی اتفاق نادری است. چه بسا همین تکاپوهای رسانهای و قلمی باشد که آخوندی را در زمره نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری قرار داده است. البته به نظر میرسد خود او نیز بی میل نیست که نامش در فهرست طالبان این سمت درج شود. شاید ستاره اقبال این سیاستمدار به لحاظ اقتصادی لیبرال، اینقدر بلند باشد که بتواند از فیلتر نهادهای نظارتی، چون شورای نگهبان عبور کند.