نگاهی به نمایشنامه «قیام حسین» نوشته عبدالرحمان شرقاوی؛
عاشورا در آیینه تئاتر عرب؛ واکاوی نمایشنامه «الحسین ثائراً»
نمایشنامه «الحسین ثائراً» در ژانر حماسه تاریخی-سیاسی با زبان عربی فصیح و با سبکی شاعرانه و خطابی نگارش یافته است.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- محمد نجاری؛ بسیاری از رویدادهای بزرگِ تاریخ، ظرفیتِ بیپایانی برای بازآفرینیِ هنری دارند. واقعه عاشورا بیگمان، یکی از ژرفترین و پربارترین این رویدادهاست؛ چرا که در تاروپود خود، تمامی عناصر یک حماسه کامل را جای داده است. شخصیتهایی که میان خیر و شر، میان آزادگی و بندگی، میان شهادت و ذلّت ایستادهاند و باید راهی برگزینند. این واقعه در گذر قرنها، از قالب یک روایت دینی فراتر رفته و به اسطورهای جهانی برای مبارزه با ستم، دفاع از کرامت و زندگایگاهی ویژه دارد. نمایشنامه «الحسین ثائراً» در سال ۱۳۸۸ (هجری قمری، ۱۹۶۹ میلادی، ۱۳۴۸شمسی) در ژانر حماسه تاریخی-سیاسی با زبان عربی فصیح و با سبکی شاعرانه و خطابی نگارش یافته است.
این اثر سرآغاز یک دوگانه نمایشی باشکوه است؛ اثری که در آن، نه روایتی صرفاً عاطفی و آیینی، که تحلیلی عمیق از بسترهای سیاسی، اجتماعی و روانشناختی قیام عاشورا به دست میدهد. نویسنده با قلمی شاعرانه و نگاهی سیاسی، زمینههای اجتماعی، روانشناختی و تاریخی قیام عاشورا را چنان به تصویر میکشد که گویی نه در قرن اوّل هجری، که در میان بحرانهای جهان معاصر، نفس میکشد و اثر را در چارچوبی برای همه زمانها و زمینها بازتعریف میکند.
شرقاوی و جهانبینی او