کاری که فروغ بهمنپور میکند فقط از عهده آدمهای عاشق برمیآید و بس. مگر کار سادهای است خانه به خانهرفتن و مراودۀ بدون معامله و سرشار از عشق و صداقت و پایمردی با بزرگان عرصه موسیقی؟! بهمنپور از تبار آن آدمهای مثالزدنی است که اگر نبودند بیشک تاریخ، نقصانی پُرناشدنی داشت، کما اینکه سالها میگذرد اما نه کسی شاملو و آیدا شد و همچون کتاب کوچهای ساخت، نه مانند دهباشی آمد و بخارایی آفرید، نه نسرین ظهیری شد و آمدیم خانه نبودید را نگاشت و نه پرویز ناتل خانلری ظهور کرد و نه دیگر بزرگانی که آستین خود را بالا زدند و لحظههای زندگانی را عاشقانه در مسیر آن چیزی گذاشتند که موجبش عشق بود و ساختند و پرداختند و جاودان ماندند.
فروغ بهمنپور یکم مرداد 1351 در تهران و از تبار پدر و مادری اهل خوانسار زاده شد و سالها خانه به خانه به دیدار بزرگان موسیقی ایران رفت و شنید و نوشت و ثبت کرد.
آنچه میخوانید گفتوگوی اصفهان زیبا با «فروغ بهمنپور» پژوهشگر و تاریخنگار موسیقی، نویسنده کتابهای «زمزمههای پایدار: با بزرگان شعر و موسیقی» و «چهرههای ماندگارترانه و موسیقی» و همچنین برگزارکنندهٔ 54 نمایشگاه از عکس و اسناد موسیقی ایران است.