آش رشته یکی از آشناترین آشهای ایرانی است که علاوه بر وجه سنتی آن در بسیاری از مراسم مذهبی به عنوان خوراک از آن استفاده میشود. آشی که تقریبا در تمام مناطق ایران از آن استفاده میشود و جایگاه خاصی در وعدههای غذایی گوناگون و فصول متفاوت سال دارد. این آش از استفاده به عنوان عصرانه و ناهار گرفته تا استفاده در سفرههای نذری و افطاری، از دعاخوانی و آرزوی بازگشت به سلامت مسافرانمان با پخت آش پشت پا گرفته تا کاسههای آش خاص نذری برای برآورده شدن دعاهایمان، جایگاه خود رادارد.
ارزش تغذیهای آش رشتهای
در تهیه آش رشته از مواد غذایی گوناگونی استفاده میشود که در بیشتر مناطق جغرافیایی قابل دسترس هستند. اگر چه تهیه این آش در قسمتهای گوناگون تفاوت اندکیدارد اما با داشتن قابلیت تغییر بعضی از مواد اولیه، این آش را میتوان برای تمام گروههای سنی و حتی بیماران خاص به غذایی سالم و مغذی تبدیل کرد.
استفاده از مواد اولیه متنوع یکی از ویژگیهای منحصر به فرد این آش قدیمی است. به کار گرفتن حداقل یک ماده غذایی از هر یک از گروههای اصلی غذایی موجب افزوده شدن ارزش تغذیهای آن شده است. استفاده از رشته از گروه نان و غلات، حبوبات و گاهی آب گوشت از گروه گوشت و حبوبات، سبزیهای گوناگون بسته به منطقهای که آش در آن پخت میشود و بالاخره کشک یا ماستی که به آن اضافه میشود، مجموعه کاملی از گروهع داغ و پیاز داغ تزیین کنید. کشیدن نقش و نگار با استفاده از مواد گوناگون از جمله زعفران هم بستگی به میزان سلیقه شما دارد.
۷ توصیه به آشپزها برای پخت آش رشته :
• اگر به آش کشک میزنید نمک نریزید و اگر دوغ میریزید به میزان لازم نمک بزنید. استفاده زیاد از نمک برای سلامت شما دردسر ساز میشود.
• برای خوش رنگ شدن رشته آش، زردچوبه را همراه پیاز داغ به آش بیفزایید.
• آشی که میخواهید دوغ بزنید سفت بردارید و اگر کشک میزنید شلتر بردارید.
• اگر اسفناج در بازار نیست از برگ چغندر استفاده کنید.
• برای تهیه کشک زرد، کشک را با زعفران و آب بجوشانید.
• تزیین کشک را با کیسه فریزر مثلثی شکل انجام دهید.
• بهتر است برای پیشگیری از مسمومیت با کشک که اغلب مسمومیت خطرناکی است از کشکهای پاستوریزه استفاده کنید و کشک را به مدت ۲۰ دقیقه بجوشانید.