صنعت غذا و نوشیدنی ایران در سال ۱۴۰۵ در شرایطی فعالیت خود را ادامه میدهد که بخش مهمی از زنجیره تولید و تامین این صنعت، سال ۱۴۰۴ را با فشار شدید تورمی، افزایش هزینه نهادهها و وابستگی بالا به واردات کالاهای اساسی پشت سر گذاشته است. بررسی دادههای رسمی نشان میدهد بسیاری از شاخصهای کلیدی این صنعت در پایان سال ۱۴۰۴ به سطوح کمسابقهای رسیده و نشانههای اولیه سال ۱۴۰۵ نیز از تداوم فشار بر تولیدکنندگان و مصرفکنندگان حکایت دارد
صنعت غذا در ۱۴۰۴؛ از تورم نهادهها تا افزایش هزینه تولید
صنعت غذا و نوشیدنی، به عنوان یکی از بزرگترین بخشهای تولیدی ایران همواره یکی از بخشهای نسبتا پایدار اقتصاد به شمار میرود و به دلیل ارتباط مستقیم با امنیت غذایی، اشتغال و معیشت خانوارها از جایگاهی راهبردی برخوردار است.
دادههای سال ۱۴۰۴ نشان میدهد صنعت غذا یکی از دشوارترین سالهای خود را پشت سر گذاشته است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، شاخص قیمت تولیدکننده در بخش «زراعت، باغداری و دامداری سنتی» در زمستان ۱۴۰۴ به ۷۳۲.۹ واحدلی و اجرای برنامههای توانمندسازی تولیدکنندگان و کشاورزان ایرانی، تلاش کرده است سهم بیشتری از نیازهای تولیدی خود را از داخل کشور تامین کند. این رویکرد که از تامین مواد اولیه تا انتقال دانش فنی، ارتقای کیفیت و حمایت از توسعه ظرفیت تولیدکنندگان داخلی را در بر میگیرد، نمونهای از حرکت به سمت زنجیره تامین پایدار در صنعت غذا محسوب میشود. تجربه نستله ایران نشان میدهد سرمایهگذاری در توسعه منابع داخلی، علاوه بر کاهش آسیبپذیری در برابر نوسانات ارزی و محدودیتهای وارداتی، میتواند به افزایش تابآوری صنعت غذا و تقویت امنیت غذایی کشور کمک کند؛ الگویی که در شرایط فعلی بیش از گذشته مورد توجه سایر فعالان این صنعت قرار گرفته است.
فعالان این صنعت همچنین بر ضرورت ایجاد یک نظام رگولاتوری پایدار تاکید دارند؛ نظامی که با پرهیز از تصمیمات ناگهانی در حوزه قیمتگذاری، تجارت خارجی و تامین مواد اولیه، امکان برنامهریزی بلندمدت را برای تولیدکنندگان فراهم کند و به حفظ امنیت غذایی کشور کمک کند.