اصفهان همیشه با صنایع دستیاش شناخته شده؛ با ویترین های پرزرق وبرق میدان نقشجهان، رنگهای مینا، نقش خاتم و فیروزه هایی که قرار است روایت گر تاریخ و مهارت باشند. اما پشت این تصویر آشنا، واقعیتی آرام و کمصدا جریان دارد؛ بازاری که اگرچه از اجناس خارجی خالی شده اما هنوز نتوانسته جان تازهای بگیرد. کارگاهها یکی یکی نیمه فعال شدهاند و هنرمندانی که روزگاری ستون این صنعت بودند، بیش از آنکه دغدغه اصالت داشته باشند، نگران فروش و ادامه کارند.