سوسن سیرجانی | نیمه آذرماه سالگرد درگذشت علی حاتمی کارگردان مشهور سینمای ایران است که همه او را با آثار تاریخیاش به یاد میآورند و نوع دیالوگنویسی خاصش. حاتمی در بیشتر آثارش راوی زندگی بود و تاریخ، اما یکی از ویژگیهای برجسته آثار او شکل به تصور کشیدن مرگ قهرمانان و شخصیتهای اصلی فیلمها و سریالهایش است. سکانسهای باشکوهی که در ذهن مخاطب ماندگار شده.
علی حاتمی 14 آذر سال 1375 براثر سرطان در تهران درگذشت. او از سال 1344 تا ماههای آخر زنده بودنش مشغول کارگردانی بود. برخی از آثار او در زمان ساخت مورد نقد بود، اما هرچه گذشت بر اهمیت آنها افزوده شد. در کارنامه حاتمی تنها دو یا سه اثر در زمان حال ساخته شده و سایر آنها در دل تاریخ یا راوی یک حادثه تاریخی است. نگاه حاتمی به مرگ همیشه متفاوت بود و وقتی کارنامه کاری او را مرور میکنیم به سکانسهایی میرسیم که این واقعه تلخ را به شکل استادانه و تاثیرگذاری به تصویرکشیده است. 7 سکانس مرگ در فیلم و سریالهای او بیشتر از بقیه قابل توجه است.
