همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
بهروز وثوقی با درک میدان نیرو و آفرینش هنری در مقوله بازیگری، برای تاریخ سینمای ایران گنجینهای شاخص و والا را به یادگار گذاشته است که در آن میتوان انواع حسها و همافزایی آنها، جامعالاضداد بودن کاراکترهای تألیفی را دید که قله این آفرینش در اتفاقهای جهانی در بازیگری، مانند «گوزنها» ۱۳۵۳، «کندو» ۱۳۵۴ و «سوتهدلان» ۱۳۵۶ است.
