اقتصاد ۲۴- امروز سرمایه گذاری بر روی ملک به یک امر متداول در اقتصاد کشور تبدیل شده است، اما بازار مسکن در کشور هر روز به واسطه دلالی و یا قوانین دست و پا گیر به سمت و سویی حرکت میکند که این موضوع تبعات سنگین بر اقتصاد کشور دارد.
البته برای جلوگیری از خواب سرمایه گذاری در این بازار دولت پروژه اعمال مالیات بر خانههای خالی را اجرایی کرد تا این موضوع بتواند بخش زیادی از تبعات سرمایه گذاری بیش از نیاز هر فرد در این بازار را کنترل کند؛ اما تا امروز این قانون نتوانست بازار مسکن را به حالت تعادل برساند به طوری که حتی مسعود پزشکیان رئیس جمهور هم اخیرا به طراحان این پروژه به کنایه گفته است: «سه دوره است میگویند بروید از خانههای خالی مالیات بگیرد؛ خانه خالی را برو پیدا کن! خانههای خالی پیدا نمیشود، چون کد پستی مربوط به خانه نیست، این کد پستی را درست کردن کاری ندارد؛ داده یعنی قدرت؛ باید درست داده جمع کنم.»
بر اساس آمارهای ارائه طی ۱۰ ماه ابتدایی سال جاری تنها ۶.۷ میلیارد تومان مالیات از خانه خالی محقق شد که این رقم کمتر از یکدرصد هدف گذاری انجام شده است. این در حالی است که طرح مالیات از خانههای خالی در راستای مالیات بر دارایی است. براساس قوانین هر شخص تنها یک واحد مسکونی را میتواند به عنوان اقامتگاه اصلی در سامانه املاک ثبت کند. در این سامانه برای هر اقامتگاه اصلی یک کد پستی تعیین میشود که کد پستی متعلق به واحد مسکونی است، همچنین از آنجا که مالک تنها قادر به ثبت یک واحد مسکونی به عنوان اقامتگاه در سامانه است آن ملک باید محل سکونت او باشد و براساس قوانین مالیات بر خانههای خالی هر شخص میتواند یک واحد مسکونی در شهر دیگر به غیر از شهری که در آن سکونت دارد را ثبت نماید. در حقیقت مالکان ویلا یا واحدهای مسکونی در شهرستانها میتوانند آن را به عنوان اقامتگاه ثبت نمایند تا مشمول پرداخت مالیات آن نشوند. همچنین، واحدهای مسکونی که به مدت ۱۲۰ روز بدون استفاده و خالی از سکنه باشند، براساس ماده ۵۴ قانون مشمول مالیات خانه خالی محسوب میشوند و در سال اول از پرداخت مالیات معاف هستند، اما در سال دوم به میزان ۵۰ درصد ارزش اجاری ملک مشمول پرداخت مالیات خواهند بود.