صدام که برای فرار از شکست در جبههها استراتژی بمباران شهرها را با شدت بسیاری دنبال میکرد، طوری برنامهریزی کرده بود که مردم ایران در راهپیمایی روز ۲۲ بهمنماه شرکت نکنند. پیشتر نیز بعثیها نشان داده بودند؛ هیچ ارزشی برای جان غیرنظامیها قائل نیستند و بمباران راهپیمایی روز ۱۵ خرداد سال ۶۳ از جمله این موارد بود
جوان آنلاین: تقریباً از اواسط بهمن سال ۶۵ مشخص شده بود که عملیات کربلای ۵ به نفع ایران به اتمام خواهد رسید. هرچند ایران نتوانسته بود به همه اهداف خود در این عملیات برسد، اما شکستن دژ شلمچه که بزرگترین دژ دفاعی عراق در مناطق عملیاتی بود، کمر دشمن را در این مقطع از جنگ شکست. اما واکنش بعثیها به این شکست بزرگ، بمباران شهرها و سپس طلب کمک از دیگر کشورهای عربی بود.
موشک باران شهرها
در بهمن ماه ۱۳۶۵ پس از اینکه صدام از شکست رزمندگان در جبهههای جنگ مأیوس شد، اقدام به بمباران گسترده چند شهر پرجمعیت کشورمان کرد. در این بمبارانها غیر از حملات هوایی از حملات موشکی نیز استفاده شد. بعثیها هم در دی ماه و هم در بهمن ماه چند حمله هوایی و موشکی به شهرهایی، چون تهران، تبریز، اهواز، اصفهان، خرم آباد، قم و ایلام انجام دادند که در جریان این جنایت جنگی، صدها نفر از هموطنانمان شهید و مجروح شدند. تقریباً از اواخر دی ماه تا اوایل بهمن ماه ۶۵، دشمن به صورت مرتب شهرهای مرزی و سپس شهرهایی در عمق ایران را مورد هدف قرار میداد تا بلکه از فشار رزمندگان در جبههها بکاهد. این عملیات که به آن جنگ شهرها میگفتند، پیشتر هم از سوی دشمن رخ داده بود، اما در جریان کربلای ۵ جنگ شهرها به شکل کم سابقهای انجام گرفت و منجر به تلفات غیرنظامی بسیاری شد.
تلاشهای بینالمللی