اقتصاد۲۴- تنگه هرمز، در نگاه نخست، تنها یک آبراه باریک میان خلیج فارس و آبهای آزاد بهنظر میرسد؛ اما در منطق ژئوپلیتیک انرژی، این تنگه چیزی فراتر از یک مسیر کشتیرانی است. هرمز، شریان اصلی انتقال نفت و گاز از قلب خاورمیانه به بازارهای جهانی است؛ گذرگاهی که هر اختلال در آن، بهسرعت از سطح منطقهای عبور کرده و به سطح جهانی سرایت میکند.
این تنگه در سال ۲۰۲۴ و نیمه نخست ۲۰۲۵ روزانه حدود ۲۰.۷ تا ۲۰.۹ میلیون بشکه نفت را جابهجا کرده است؛ رقمی که بهتنهایی نشان میدهد چرا هرگونه کاهش در تردد تانکرها، نه فقط یک مسئله حملونقلی، بلکه یک شوک ساختاری به نظم انرژی جهان محسوب میشود.
در جنگ امریکا و اسرائیل با ایران، تردد روزانه کشتیهای نفتکش از الگوی عادی خود خارج شده و در برخی گزارشها از ۵۰ تا ۶۰ فروند نفتکش در روز به توقفی شبهکامل یا حتی یک تا دو فروند در روز سقوط کرده است. این افت شدید، فقط به معنای کند شدن جریان نفت نیست؛ بلکه نشانهای از دگرگونی کیفیت ریسک در نظام حملونقل دریایی، از «مسیر کارآمد» به «منطقه مناقشهپذیر» است.