در اواخر دوره جنگهای ایران و روس، قائم مقام و عباس میرزا دریافتند، دربار قصد ندارد به آنها کمک کند، لذا دست به دامان علما شدند و از آنها خواستند که فتوای جهاد صادر کنند. به دنبال این تقاضا فتاوای جهادیه صادر شدند. طبق این فتاوا بر هر مسلمانی واجب بود با کفار روس بجنگد و چنانچه در این جنگ کشته میشد، به مقام شهادت میرسید. نتیجه این شد که تنها در آذربایجان ۱۰۰ هزارنفر برای مبارزه با روسها بسیج شدند و توانستند همه مناطق از دست رفته را پس بگیرند، اما متأسفانه باز هم عناصر نفوذی این ظرفیتها را از بین بردند و جریان ماسونی و جریان غربگرا مانع از دخالت روحانیت شیعه در امور شدند
جوان آنلاین: سالروز رویدادها و حوادث تاریخی و نیز تولد و مرگ شخصیتهای برجسته بهانهای است برای بررسی علل پایداری ملتها و نیز شکست های آنان در مقاطع مختلف تاریخ. سوم شهریور ۱۳۲۰ یکی از فرازهای تعیینکننده تاریخ معاصر در زمینه شناخت این علل است. ملتی که همواره با چنگ و دندان از ناموس و مرزهای خود پاسداری کرده است، در شهریور ۲۰ بهرغم ادعاهای دهان پرکن رضاخان در مورد ارتش نوین، در ظرف کمتر از ۸۰ ساعت تسلیم میشود. در گفتگو با دکتر موسی فقیه حقانی، به سوابق مقاومتهای تحسینبرانگیز ملت ایران میپردازیم و سپس با بررسی علل شکست ایران در دوره پهلوی به مقاومت کمنظیر ملت ایران در جنگ هشتساله اشاره میکنیم. امید آن که این اشارات چراغ راه اکنون و آینده ما باشد.
جناب دکتر حقانی! ملت ایران در طول تاریخ همواره با چنگ و دندان از کیان و مرزهای خود دفاع کرده است، چرا و چگونه، در شهریور ۱۳۲۰ هیچ مقاومتی در برابر قوای متفقین صورت نمیگیرد و کشور در ظرف مدت کوتاهی به اشغال درمیآید؟
سوم شهریور سال ۱۳۲۰ به راستی پیامآور تحقیری است که بر ایران تحمیل شد. تحقیر و نقطه سیاهی که پیامدهای آن گریبان ملت را رها نکرد و تا انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، همچنان گرفتار عوارض آن بودیم.
این عناصر مقاومت که اشاره کردید چه هستند؟