شاعری از تبار بزرگان

شعرگفتن مایه آرامش انسان است. اگر انسان‌ها با شعر آشنا و آمیخته شوند، گاهی شعر آن‌ها حماسه شده و غزل‌خوانی آن‌ها مانند اشعار فردوسی برای جامعه حیات‌بخش می‌شود.

گفت‌وگو با سید علی واعظی‌آفارانی، رزمنده شاعر

شعرگفتن مایه آرامش انسان است. اگر انسان‌ها با شعر آشنا و آمیخته شوند، گاهی شعر آن‌ها حماسه شده و غزل‌خوانی آن‌ها مانند اشعار فردوسی برای جامعه حیات‌بخش می‌شود.

شاعری از تبار بزرگان

به گزارش اصفهان زیبا؛ شعرگفتن مایه آرامش انسان است. اگر انسان‌ها با شعر آشنا و آمیخته شوند، گاهی شعر آن‌ها حماسه شده و غزل‌خوانی آن‌ها مانند اشعار فردوسی برای جامعه حیات‌بخش می‌شود. شعرهای یک شاعر اگر در رگ و پوست جامعه رخنه کند، جامعه را بیدار می‌کند.سید علی واعظی‌آفارانی متولد 1345 شاعر محله آفاران و از اهالی قدیمی این محله بوده و قریب به 35 سال است که به شعرگفتن می‌پردازد و از معلمان بازنشسته آموزش‌وپرورش است.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *