آیین رونمایی از مجموعه شعر «در امتداد فاصلهها» تازهترین مجموعه شعر بهمن رافعی بروجنی در صفحه اینستاگرام ابراهیم اسماعیلی اراضی شاعر و پژوهشگر ادبیات و با حضور جمعی از شاعران و صاحبنظران شعر و ادبی برگزار شد. در این برنامه، ابراهیم اراضی علاوه بر صحبت با استاد بهمن رافعی با تنی چند از شاعران و پژوهشگران ادبیات گفتوگو کرد و هرکدام از جنبهای به اهمیت انتشار مجموعه اشعار بهمن رافعی اشاره کردند. محمد علی بهمنی، محمد مستقیمی، سعید بیابانکی، مهدی ملکی دولتآبادی، حسین صادقی پناه، سید مهرداد افضلی، سید مهدی موسوی، غلامرضا طریقی، کبری موسوی و پانته آ صفایی در این برنامه صحبت و شعرخوانی کردند.
دوری از حاشیههای اجتماعی، تلاش برای رسیدن به نوآوری در غزل و اهمیت اشعار استاد رافعی در گویش بروجنی از مهمترین نکاتی است که محمد مستقیمی (راهی)، سعید بیابانکی، غلامرضا طریقی و سید مهرداد افضلی از مهمانان این نشست درباره استاد بهمن رافعی بروجنی در جلسه یادآوری کردند.
بهمن رافعی که به سختی ولی با لبخند در ارتباط لایو روبهروی مخاطبان مجازی به گفتوگو مینشیند، در ابتدای صحبتهایش درباره بازه زمانی سرایش شعرهای مجموعه «در امتداد فاصلهها» میگوید: «در انسان دو من وجود دارد؛ یکی من خودآگاه و دیگری من ناخودآگاه. خودآگاه که در همه انسانها موجود است میتواند هم مخرب و هم سازنده باشد. منِ خودآگاه در اصل سازنده هنر است. اولا شاعر بدون من ناخودآگاه که از طرف غیب ناگهان جرقهای را بر جان هنرمند میزند، نمیتواند بسراید و هنرمند کسی است که جرقه را میگیرد. من در تمام شبها و روزها نیست که شعری نسروده باشم. اگر از من بپرسید که آیا مجموعه شعری برای چاپ دارم به شما خواهم گفت که در همین لحظه سه مجموعه شعر آماده دارم منتها خودم در انتخاب اشعار سختگیر و مشکلپسند شدهام.»
رافعی میافزاید: «من در مجموعه “در امتداد فاصلهها” به چند چیز توجه نشان دادهام. یکی اینکه آیا تمام اوزانی را که قبلا به کار بردهام دوباره استفاده کردهام؟ آیا مضمونها در این مجموعه تکرار شده است؟ دلیل بررسی این موارد و تلاش برای تکرارینبودن هم در این نکته نهفته است که مخاطب من انتظار دارد همانطور که دانش و هر چیزی رو به پیشرفت و نوشدن است شعر هم به دگرگونی تن دهد و از تکرار بپرهیزد. علاوه بر اینکه شاعر باید مخاطب را به فکرکردن وادار کند وگرنه مخاطب در جا خواهد زد و شعر هم افت میکند. شعر حتما باید دولایه باشد. شعری که تنها از یک لایه سطحی برخوردار است و حرفهای بارها زدهشده را دوباره تکرار میکند شعر نیست؛ بلکه تنها حرف است و من در اشعار خودم شاید به تعداد انگشتان دست هم شعر یک لایه ندارم. اگر سی سال کنار نشستم و شعری را به چاپ نسپردم برای همین سختگیریها و دقیقدیدنها بود؛ وگرنه الان بهمن رافعی حرفی برای گفتن نداشت.» او در پایان درباره انتخاب عنوان مجموعه هم میگوید: «من در مقدمهای که نوشتم توضیح دادم که اولا فاصله یعنی عامل حرکت و اگر فاصلهای نباشد هیچ حرکت و خواستنی هم در کار نیست و ما همیشه با فاصلهها زندگی میکنیم. نگاه به معنای فاصله رهیافتی بود که من را به انتخاب این عنوان کشاند.»