سفه است، یکی با زبان در آن حوزه، مفهومپردازی میکند و دیگری با تکنیک، تصویرسازی میکند. حال سینما را تصویر واقعیت یا واقعیت تصویر بدانیم در اینکه ما با پدیدهای مواجه هستیم که همه پدیدهها را در خود دارد و ابزار ارتباطی بسیار گستردهای است شکی نیست.» عیدی تصریح کرد: «تجربه تمامعیار، بلوغ خودجوش توانایی رشد تجربی یک فرایند مستمری است که جهان را تابع خودکرده امکانات و ظرفیتهای جدیدی برای مخاطب ایجاد میکند و اتفاقا سینما جزو هنرها یا بیش از همه هنرها امکان تجربه تمامعیار برای مخاطب خود فراهم کرده است؛ کما اینکه تمام پویشهای اجتماعی فرهنگی از دهه هشتاد به این سوتر از سینما آغاز شد، پس چرا نباید به سینما اندیشید.»
رئیس سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان افزود: «امروز تنها راه و یا شاید بهترین راه اینکه ظرفیتهای بومی شهری که عروس هزار جلوه و کرشمه میخوانیم، از طریق این رهگذر به امر جهانی تبدیل میشود و سلایق را شکار میکند.»
او با ابراز امیدواری در مورد اینکه دفتر تخصصی سینما بتواند ظرفیتی را حتی در بعد تسهیلگری ایجاد کند و شهرداری بتواند زمینهای را ایجاد کند که اصفهان و هنرمندان اصفهان بتوانند در عرصه ملی و بینالمللی کنشگر باشند نه دور است و نه دیر، چون شهرداری ظرفیت را از طریق خواهرخواندههای خود دارد، تأکید کرد: «شرط این موضوع در آن است که مدیریتشهری بداند که شهر را الزاما با عوارض و تراکمفروشی نمیتوان ارائه کرد، اقتصاد فرهنگ هم میتواند در شهر خلاقیت فرهنگی ایجاد کند و هم میتواند درآمدهای پایدار مبتنی بر توسعه فرهنگ محور ایجاد کند.»
مدیر عمارت هنرمند هم گفت: «عمارت هنرمند از آن همه است، نه آنِ کسانی که خیلی مطرح هستند، کسانی که اینجا آمدند چه دختری که سن کمی داشت و نقاشی کشید و کسی او را تحویل نمیگرفت و عمارت هنرمند جایگاهی برای او باز کرد چه کسی مانند اکبر اصفهانی که از برترین عکاسان و پیشکسوتان سینماست. اینجا کسانی مانند اکبر عبدی، علیرضا افتخاری و حسامالدین سراج و… آمد و رفت داشتند، حتی معلولی که نابیناست یا نمیتوانست راه برود اینجا جایگاه دارد و داشت. اینجا جایگاه هنرمند خاص نیست، بلکه جایگاه همه هنرمنــــــدانی است که میتوانند آثارشان را عرضه کنند.»