تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۸ ساعت ۰۸:۲۴
گروه علم و فناوری: پژوهشگران میگویند سوسکها «حافظه جمعی» دارند که از ارتباطات اجتماعی آنها ناشی میشود.
حافظه جمعیِ یک قبیله میتواند برای بقا حیاتی باشد. برای بسیاری از حیوانات، امنیت در تعداد نهفته است و دانش در طول نسلها حفظ میشود و از طریق یادگیری اجتماعی در مسیرهای مهاجرت، تکنیکهای شکار یا پناهگاههای امن منتقل میشود، اما همه خاطرات جمعی به یک شکل ایجاد نمیشوند.
دانشمندان در دستههای پراکنده سوسکها، شواهدی از یک حافظه جمعی یافتهاند که صرفاً از تعاملات ناشی میشود و فقط در ساختار اجتماعی گروه ذخیره میشود.
تیمی به رهبری ماریانو کالوو مارتین(Mariano Calvo Martín)، بومشناس اجتماعی از دانشگاه لیبر دی بروکسل(Libre de Bruxelles) در بلژیک، در مقالهای در سال ۲۰۲۳ نوشت: رویکرد نظری ما نشان میدهد که تعاملات اجتماعی و ساختار گروه برای نمایش یک حافظه جمعی کافی است.
اگر تا به حال یک کنده خیس را در جنگل واژگون کرده باشید و شاهد حرکت خزنده آن بوده باشید، میدانید که سوسکها که نقش مهمی در اکوسیستمهای کف جنگل دارند، دوست دارند در شکافهای تاریک و نمناک جمع شوند.
محققان میخواستند بدانند اگر آن محیط تغییر کند، چه اتفاقی میافتد. مثلا اگر یک شکاف تاریک به طور دائم به یک محفظه نورانی تبدیل شود، معقولترین کار این است که وسایل خود را جمع کنید و شکاف تاریک دیگری پیده گویی آن را به خاطر دارد.
محققان در شبیهسازیهای کامپیوتری دریافتند که همین الگو از مجموعهای از قوانین شگفتآور و ساده پدیدار شده است.
سوسکهای مجازی طوری برنامهریزی شده بودند که پناهگاههای با نور قرمز را ترجیح دهند و در جایی که سوسکهای دیگر قبلاً جمع شده بودند، بمانند. در حالی که هیچ چیز در مدل به هیچ حشرهای حافظهای از پناهگاه اصلی نداده بود، با این حال، این تعاملات اجتماعی ساده در کنار هم کافی بود تا گروهها حتی مدتها پس از تغییر شرایط روشنایی، به انتخاب اولیه خود پایبند بمانند.
محققان میگویند: حافظه جمعی همچنین میتواند صرفاً از طریق تعاملات بین افراد پدیدار شود و در ساختار اجتماعی ذخیره شود.
پژوهشگران معتقدند که این پویایی احتمالاً محدود به سوسکها نیست. بسیاری از گروههای حیوانی، از دستههای ماهی و دستههای پرندگان گرفته تا کلونیهای مورچهها و دستههای زنبور عسل و حتی انسانها به صورت جمعی تصمیم میگیرند.
اینکه این نوع حافظه جمعی دقیقاً چقدر گسترده است، هنوز مشخص نیست، اما اگر محققان درست بگویند، سوسکها ممکن است تنها یک نمونه از یک پدیده بسیار گستردهتر باشند که ممکن است در هر جایی که حیوانات با هم تصمیم میگیرند، یافت شود.
حافظه جمعیِ یک قبیله میتواند برای بقا حیاتی باشد. برای بسیاری از حیوانات، امنیت در تعداد نهفته است و دانش در طول نسلها حفظ میشود و از طریق یادگیری اجتماعی در مسیرهای مهاجرت، تکنیکهای شکار یا پناهگاههای امن منتقل میشود، اما همه خاطرات جمعی به یک شکل ایجاد نمیشوند.
دانشمندان در دستههای پراکنده سوسکها، شواهدی از یک حافظه جمعی یافتهاند که صرفاً از تعاملات ناشی میشود و فقط در ساختار اجتماعی گروه ذخیره میشود.
تیمی به رهبری ماریانو کالوو مارتین(Mariano Calvo Martín)، بومشناس اجتماعی از دانشگاه لیبر دی بروکسل(Libre de Bruxelles) در بلژیک، در مقالهای در سال ۲۰۲۳ نوشت: رویکرد نظری ما نشان میدهد که تعاملات اجتماعی و ساختار گروه برای نمایش یک حافظه جمعی کافی است.
اگر تا به حال یک کنده خیس را در جنگل واژگون کرده باشید و شاهد حرکت خزنده آن بوده باشید، میدانید که سوسکها که نقش مهمی در اکوسیستمهای کف جنگل دارند، دوست دارند در شکافهای تاریک و نمناک جمع شوند.
محققان میخواستند بدانند اگر آن محیط تغییر کند، چه اتفاقی میافتد. مثلا اگر یک شکاف تاریک به طور دائم به یک محفظه نورانی تبدیل شود، معقولترین کار این است که وسایل خود را جمع کنید و شکاف تاریک دیگری پیده گویی آن را به خاطر دارد.
محققان در شبیهسازیهای کامپیوتری دریافتند که همین الگو از مجموعهای از قوانین شگفتآور و ساده پدیدار شده است.
سوسکهای مجازی طوری برنامهریزی شده بودند که پناهگاههای با نور قرمز را ترجیح دهند و در جایی که سوسکهای دیگر قبلاً جمع شده بودند، بمانند. در حالی که هیچ چیز در مدل به هیچ حشرهای حافظهای از پناهگاه اصلی نداده بود، با این حال، این تعاملات اجتماعی ساده در کنار هم کافی بود تا گروهها حتی مدتها پس از تغییر شرایط روشنایی، به انتخاب اولیه خود پایبند بمانند.
محققان میگویند: حافظه جمعی همچنین میتواند صرفاً از طریق تعاملات بین افراد پدیدار شود و در ساختار اجتماعی ذخیره شود.
پژوهشگران معتقدند که این پویایی احتمالاً محدود به سوسکها نیست. بسیاری از گروههای حیوانی، از دستههای ماهی و دستههای پرندگان گرفته تا کلونیهای مورچهها و دستههای زنبور عسل و حتی انسانها به صورت جمعی تصمیم میگیرند.
اینکه این نوع حافظه جمعی دقیقاً چقدر گسترده است، هنوز مشخص نیست، اما اگر محققان درست بگویند، سوسکها ممکن است تنها یک نمونه از یک پدیده بسیار گستردهتر باشند که ممکن است در هر جایی که حیوانات با هم تصمیم میگیرند، یافت شود.